පර්සානා ගේ වත්තේ පොල් කඩපු හැටි


ඒ අක්කර දහයක​ අපේ  බෙරුවල ගෙදර වත්තේ පොල් මුරයේ දෙවෙනි දිනයයි. කඩන්න දින තුනක් ගතවන පොල් ​මුරේකට, ඒ කියන්නේ, මාස දෙකකට වතාවක් පොල් ගෙඩි හයදාහක් විතර වැටෙන අක්කරේකට ගස් හැටක් හිටින සේ, කෘෂි උපදේශනයන්ට අනුකූලවම පැල කරල, පස සංරක්ශනය වන පරිදි කානු කපල, කලට වෙලාවට පොහොර යොදලා, අවශ්‍ය වූ විටක බෙහෙත් දීලා, ​පරිහරනය කරන​ අපේ ගෙදර පොල් වත්ත, ගමේ ඇති හොඳම පොල් වත්තයි. වත්තේ පොල් පැල සිටවලා තියෙන්නේ අවුරුදු 20 කට උඩ දී නිසාර්ගේ තාත්තා වන මගේ මාමා විසිනි. පැල සිටවලා තියෙන්නේ තම පියාගේ අතින්ම බවක් වෙලාවකට​ නිසාර් කියන්නේ හැඟීම් බරව තම​ ඇස්වල කඳුලුද​ පුරවාගෙනයි. තම පියාට පිංසිද්ද වෙන්න එයින් ලැබෙන සැළකිය යුතු ලාභයට අමතරව  ගමේ හොඳ තරුණ පලදායී පොල් වත්තක හිමිකාරයකු ලෙස නිසාර් වැඦබෙන්නේද මහ උජාරුවටයි.

කරගෙන යන පොල් වෙළඳාමෙන් මොනව නොලැබුනත් මාස දෙකකට සැරයක් අත පිරෙන්න හොඳ මුදලක් නිසාර් අතට පත් වෙයි. එහෙයින්, අනුන්ට අත නොපාලා අග හිඟ කම් නැතුව​ අපි ජීවත් වන්නෙමු. නිසාර් පොල් වෙළෙන්දෙක්ම වන​ නිසා අතර මැදියන්ගෙන් තොර වූ වත්තෙන් ලැබෙන ලාබය උපරිමව​ අපට ලැබෙන්නේය​. වටේට කම්බි වැට යොදා ආරක්‍ෂා කර යකඩ ගේට්ටුවක්ද යොදා ඇති පොල් වත්තේ හරි මැදට වෙන්න වගේ අලංකාරව තනා ඇති අර්ධ නවීන වූ අපේ නිවස සාදා ඇත්තේද නිසාර්ගේ පියා විසින්මයි.

coc est

එකල නිසාර්ගේ පියාට තිබූ බිය නිසාවෙන් විශේෂ හේතුවක් නැතිව වත්තට ඇතුලු නොවන්න පුරුදුව සිටි ගමේ උදවිය ඒ පුරුද්ද අදත් ඒ ලෙසම පිළිපදීයි. අවට පේන තෙක් මානයක ගෙයක් නැති තනිකරම පොල් ගස්වලින් වටවූ හුදෙකලාවට ඇති අපේ ගෙය කාමර හතරකින් සාලයකින් මුලුතැන්ගේ, කුස්සිය, නාන කාමරයක් ගබඩා කාමරය, පිළිකන්න වැනි සියළු දෙයින් සමන්විත වෙයි. ගේ ඇතුලේ නාන කාමරයක් තිබී දරුවන් හා නිසාර් එය භාවිතා කළත් පුරුද්දක් වශයෙන් මා වතුර නෑම් කලේ ගේ අසලින්ම ඇති ලිඳෙන් වන අතර කුස්සියේ ඉවුම් පිහුම් පවා මා කලේ මැටි භාන්ඩ වලින් හා දර භාවිතයෙනියි. ගෙදරට මෙහෙකාරියෙක් ගෙනත් දෙන්නද කියා නිසාර් මගෙන් අනන්තවත් අසා සිටියත් මා එයට අකමැති වුනේ අපේ වැඩේ අපි කර ගන්නවා තරම් සතුටක් නැති නිසායි.ගෙයි වැඩට අමතරව වත්තේ ඇති සුළු සුළු වැඩද මා විසින්ම කරන්න මා පුරුදුව සිටියේ වැඩ කාරයෙකුට දෙන පඩියත් ඉතිරිවන නිසාය​. එයට වූ ප්‍රධාන කාරනේ ඒකම නොවන අතර​මා තනිපංගලමේ ඉන්න අවස්තාවක වෙනත් පිරිමියෙක් හුදෙකලාවට ඇති අපේ වත්තේ සිටීම මා ප්‍රිය නොකිරීමයි. වත්තේ පැහී වැටෙන පොල්, හනස්, පාල වැනි දේ ඇහිඳාගෙන විත් ගේ පසුපස ඇති ටකරන් මඩුවේ දැමීම මගේ සාමාන්‍ය සිරිතක් විය​. වත්තේ පොල් මුරේ දිනවල මං කාර්‍ය බහුල ගැහැණියක් වෙයි. වත්තේ පොල් කඩන්නාගේ ඇහිඳින්නාගේ ලෙලි ගාන්නාගේ වැඩ බැලීම මගේ රාජකාරිය වෙයි. අද එවන් දිනයකි.

coc plu

දින තුනකින් අවසන් කරන වත්තේ පොල් මුරේ කඩන්නේ ‘කෙක්ක’ නියි. එම පොල් කැඩීම සඳහා වූ ප්‍රවීනයන් අප ගම්වල සිටියි. එයිනුත් සොත්තිපාල විශේෂයි. කෙක්කෙන් කැඩුවත් කලටි ගෙඩි තෝරා බේරා වතුකාරයාට පාඩු නොකර කඩන්න සොත්තිපාල උපන් දක්‍ෂයෙකි. වයස පනහක් පමන වන නමින් සොත්තිපාල වුනත් ක්‍රියාවෙන් සොත්තියෙක් නොවන ​ඔහු කාර්‍යසූරයි. කෙක්කකින් දිනකට පොල් ගස් දෙසීයක් කඩනවයි කියන එක පහසු කාර්‍යයක් නොවන බව දන්නෝ දනිතියි. විශේෂඥ වෛද්‍යවරයකුගෙන් වෙලාවක් ගන්ට පුළුවන් නමුත් කෙක්ක කාරයෙකුගෙන් වෙලාවක් ගන්න එක නම් පහසු නැත​. ඔවුන්ගේ දින පොත ඒ තරම් කාර්‍ය බහුලයි. අනුන්ට අමාරු කාර්‍යයක් වුනත් අපට ඒ දේ එසේ නොවන්නේ පොල් කැඩීම​ නිසාර්ගේ වෙළඳාමේම අංගයක් වන නිසාය​. නිසාර් පොල් මිලට ගන්නා වතුවල පොල් කඩන්නේද මේ සොත්තිපාල සහ සමාගමයි. අපට ඔවුන් උවමනා වෙනවා මෙන්ම ඔවුන්ට අපවද උවමනාය​. ඒ ඔවුන්ට නිරතම පාහේ මුදල් අවශ්‍යතාවන් ඇතිවන නිසාය​. එවන් අවස්තාවල​ නිසාර් නොපැකිලව උදව් කර පසුව​ හිලව් කර ගනීයි. ඔවුන් ඒවා ආපසු නොදෙන අවස්තාද ඇත. සොත්තිපාලලා දවසකට කොච්චර ඉපැයුවත් පසුදා කඩමන්ඩියට එන්නේ එහේ ඉන්න එකෙක්ගෙන් කීයක් හෝ ඉල්ලගන්න බලාගෙනයි. ඒ ඔවුන් උපයන මුදල් කසිප්පු වෙලා මුත්‍රා වෙලා, වාෂ්ප වෙලා යන නිසයි. උන් තමන්ගේ ගෙවල් වලට අරගෙන දීපු දෙයකුත් නෑ. ඔවුන්ගේ ගෙවල් තාම හඳුන්වන්නේ ‘පැලේ’ කියලයි. ‘ඒ ඔවුන්ගේ ජන්මේ හැටියි’ මට සිතිනියි

dehuskසොත්තිපාල පොල් කඩන සෑම වත්තකම පොල් ලෙලි ගෑමේ කොන්තරාත්තුව ගන්නේ ඔහුගේ පුත් ගුණපාලයි. කඩිසර අතින් පියාට නොදෙවෙනි ගුණපාල තම පියා කඩන පොල් සියල්ල ලෙලි ගා අවසන් නොකර ගෙදර නොයන්නේය​. මටත් අවුරුදු තුනකින් බාල වයස තිහක් වන ගුණපාල හොඳ තේජස් කාය ශක්තියෙන් හෙබී පුද්ගලයෙකි. දිනපතා උදේ ඉඳන් හවස් වෙනකන් වැඩ කිරීම නිසා අරටු වෙලා වක් කරපු යකඩ රූපයක් වගේ දිස්වෙන ඔහුගේ දුඹුරු ශරීරය ඒ බව කියා පායි. ගුණපාල තද අව්වේ දහදිය වගුරමින් පොල් ලෙලි ගාන අවස්තාවල ඔහුගේ ශරීරය​ මවා පාන්නේ සුප්‍රසිද්ද නළු බෲස්ලීගේ චිත්‍රපටියක ඔහු සමඟ සටන් ජවනිකාවක රඟපෑ කලු ජාතික නළු ‘ජිම් කෙලී’ වයි. නම ‘ගුණපාල’ වුනත් ඔහුගේ ඇති ගුණයක් නැති බව නම් ගමේ සියල්ලෝ දනිති. තරුණය ස​පිරෙද්දීම කසාදයක් කරගෙන ළමයි දෙන්නෙක් හිටියත් ‘මනමාලයා’ කියන ඇමතුමක් ඔහුට තිබේ. ‘කුකුලා’ කියන නමින්ද ලඟම මිතුරෝ ඔහුව අමතයි. පවුල් හතලිහකින් පමන සමන්විත උන්ගේ වැයික්කියේ තරුණ​ ගැහැණුන් වැඩි දෙනෙක්ම ගුණපාලගේ අඹුවන් මෙන් බවට රාවයක් ඇත​. ගුණපාල ගැන මගේ කන වැදුනු තව​ අපූරු ප්‍රවුර්තියක් ඇත​. ඒ ඔවුන්ගේ වැයික්කියෙන් අපේ කුඹුරේ වැඩට ආපු ගැහැණුන් දෙදෙනෙකුගේ දෙබසකින් මගේ කන වැටුනු ප්‍රවුර්තියයි. කුඹුරේ වැඩ බලමින් එහි මෙහි සැරිසරමින් සිටී මට ඉහත කී ගැහැනුන් දෙදෙනා පසු කරමින් යන්න වූ අවස්තාවක, ඒ දෙදෙනාගේ කතාවක් තුලින් ‘ගුණපාල’ යන නම ශ්‍රවනය වීමෙන් මට එතැනම නැවැතිනි. මුන් මේ කියවන්නේ අපේ වැඩ කරන ගුණපාල ගැනවත්ද​? මට ප්‍රශ්නයක් මතුවුනත්, ගැහැණුන්ගේ කතාවට පාදක වෙලා ඉන්න ඒ ගුණපාල ඕකාම බව මා ස්තීරවම දනිමි. padyමා ඔවුන්ටසවන් දෙන්න වුයෙමි. ගුණපාල අපේ වත්තේ පොල් ලෙලි ගාන පුද්ගලයා නිසාත්, නිසාර් තම වැඩවලට නිතරම පාහේ ඔහුව ගෙන්න ගන්න නිසාත්, ගැහැණුන් දෙදෙනාගේ දෙබසට හොරෙන් සවන් දෙන්න සිතුනු බව මා කියනවා නම් එය බොරුවකි. ඉහත කී කාරනා දෙකට වඩා  එහා ගිය​ මට කුතුහලය ඇති කල ප්‍රබලම කාරනාව වූයේ ගුණපාල ඉහළ ගමේ එක්තරා කාරනාවකට නම ගිය, විශේෂයෙන් ගැහැණුන් අතර ප්‍රචලිත, කුප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයෙක් වූ නිසයි. හාම්දුව​ වුනත් මමත් ගැහැණියක් නිසා ගැහැණුන්ටම හිමි ඕපා දූප සෙවීම, අනුන්ගේ කතාවලට කන් දීම වැනි ඉතා උසස් ගුනාංග මටත් උප්පත්තියෙන්ම හිමිවී තිබුනි. ගැහැණුන් අතරේ හුවමාරු වන කතාව අනිර්වාරයෙන්ම රසවත් එකක් බව මා නිස්චිතවම​ දැන සිටියෙමි. ඒ ඒකට පාදක වී ඇත් පුද්ගලයා නිසාය​. ඒ හුවමාරු වූ දෙබසේ ගුණපාලගේ පොරෝ මිටක් ගැන​ කියවුනා මට යාන්තම් ඇසිනි. ඒ දේ ඔවුන් විග්‍රහ කරගත්තේත් තමන්ගේ ඇස් දෙක විශාල කරගනිමින් ඒ පිළිබඳ වූ විශ්මය​ දිස්කරමිනුයි. ගුණපාල වැඩ කරන අවස්තාවේ පොරෝ මිටවල් භාවිතයට ගන්නා බව බව මා දන්නා නමුත් මොවුන්ට විමතියක් ඇතිවෙන්න තරම් ඔහු වැඩ කරන පොරෝ මිටේ ඇති වැදගත්කම මොකක්ද කියන එකයි මට නොතේරුනේ. ගැහැණුන් අර්ත ගැන්වූයේ ගුණපාල වැඩ කරන පොරෝ මිටක් ගැන නම් නොවන බව මට සහතිකවම​ සිතුනි. ගැහැණුන්ගේ සිතේ තෙරෙපුනු කෑදර කම එලියට විත් ඔවුන්ගේ එය​ ඇස්වලින් අසීමිතව​ දිස්වෙන්න වූ බවිනුත් ඔවුන් අදහස් කලේ සාමාන්‍ය පොරෝ මිටක් ගැන නොවන වග මට​ නිස්චිත වම ​සිතිනි. එයින් මගේ කුතුහලය තව තවත් ඉස්මතු​ විය​. මා සිටී තැනට ඔවුන්ගේ කතාව පැහැදිලිව නෑසුනු නිසා මා ඔවුන්ට නොදැනෙන්න ඔවුන් අසලටම ගිහින් සවන් දෙන්න වුයේ මේකෙන් දෙකෙන් එකක් මට දැනගන්නම ඕන වූ නිසයි.exiteඑවිටත් මගේ කුතුහලය දෙගුන තෙගුන වී මගේ හර්ද ස්පන්දනය දරුනු ලෙස​ ඉහල ගිහින් තිබිනි. බැරි වෙලාවත් ඕක දැනගන්ට මා අපොහොසත් වුනොත් මට රාත්‍රියට නින්ද යන එකකුත් නැති වෙයිදෝ කියාත් මට සිතුනි. එවර නම් ඔවුන්ගේ කතාව මට පැහැදිලිව ඇසෙන්න විය​. පෙර අවස්තාවේ දී මට ඇසුනේ ‘ගුණපාලගේ පොරෝ මිට’ ලෙස නමුත් පසුවයි ඔවුන් අදහස් කල දේ මට පැහැදිලිව ඇසුනේ. ඔවුන්ගේ කතාවේ අඩංගු වූයේ  ‘ගුණපාලගේ එක පොරෝ මිටක් වගෙයි’ යන වගයි. ගැහැණුන් කියූ ඒ දේ ඇසී ඔවුන් දෙදෙනා විහිලු කරනවාද ලෙස මට සිතුනත් විහිළුවක් කරන සේයාවක් ඔවුන්ගේ මුහුනේ තිබූ ඉරුයව්වෙන් මා නොදුටුවෙමි. ඔවුන් කී දේ සත්‍යයක්මදෝ ලෙස සිතා අවදානයට ගත්තත් ඔවුන් සම්භන්ද කර ගත් කාරනා දෙක එකින් එකට පරස්පර බවක් මට සිතුනි. ඒ ඔවුන් ආදේශයට ගත්තු කාරනාවේ දිගත්වය නිසාය​. මගේ ඔලුව පුපුරන්න ආවේය​. ඔවුන් කියන්නේ බොරුවක් මයි බව නිගමනයකට එන්න ආ නමුත් එක දෙයක් මට ඒ ගැන නැවතත් සිතන්න සැලැස්විය​. ගහැණුන්…මෙතන සම්භන්ද වන ගැහැණුන්…ඔය කතාව සාමාන්‍ය ගැහැණියකගෙන් මගේ කන වැදුනේනම් එය ඔවුන්ගේ වැරදි වැටහීමක් ලෙස සිතා මා එය​ පසෙක දමන්නට ඇති නමුත් ඒ දෙබසට සම්භන්ද ගැහැණුන් දෙදෙනා ගමේ නම් ගිය​ බුලත් හෙප්පුවන් දෙදෙනෙක් බව මා දනිමි. ඔවුන්ගේ පැටිකිරිය​ මා සහතිකවම​ දන්නා නිසා ඔවුන් වැන්නවුන්ගේ පවා විමතියට පාත්‍ර වූ ගුණපාලගේ පොරෝ මිටේ කතාවේ කිසියම් ඇත්තක් තිබෙන්නට ඇතෙයි කියා මට නැවැතත් සිතිනි.

axeපොරෝ මිටක් සාමාන්‍යයෙන් අඩි තුනක් වත් දික් වන නිසා එය කිසිසෙත්ම ඔවුන් අදහස් කල දෙයට​ ආදේශ කල නොහැකි අතර​ එය තුනෙන් පංගුවක් ලෙස සැළැකුවත් අඩියක් පමන දික් වෙයි. අඩියක් වුනත් බොහෝම ආමාරුරුවෙන් පිළිගත හැකි නමුත් අඩියක් පමන වන දෙයක් ගැන හැඳින්වීමට පොරෝ මිට අවශ්‍ය නොවන අතර ඒ වෙනුවට හැඳි මිට ලෙස හැඳින් වුයේ නම් සෑහෙන​ බවට මට සිතුනත් මහත​ ප්‍රධානව බලපාන කාරනාවක් නිසා, ඒ ගැන හැඳින්වීමේ දී හැඳි මිට සැසැඳීම කළ නොහැක්කේ එයේ දිග පිළිගත හැකි නමුත් කොන් දෙකේ එකක් රවුම්ද අනික පැතලිද වන නිසාත් විශේෂයෙන් ගැහැණුන්ගේ ඇස් විශාල කර විමතිය ඇති කරන්න තරම් එය හයියක් හෝ මහතක් ඒ සතුව නොවන නිසාත්, පොරෝ මිටේ දිග ගැන අවධානයට නොගෙන එහි මහත කරුනට ගෙන​, එය ඔවුන් උපමාවට යොදා ගැනීම සාදාරනයි බව මට සිතුනේ, පොරෝ මිටක් සැමවිටම එය භාවිතා කරන්නාට ගැම්මක් තිබෙන්න උවමනා නිසා, හයියටත් සීරීම් තුවාල වීම් ඇති නොවෙන්න සුමුදුවටත් තිබෙන අතර හැඳි මිට රළුවටත් ලිහිල්වත් තිබීම ගැන අවදානයක් නොවන අතර සීරීම් ඇති කරන සුළු නිසා අදේශ කල කාරනේට කිසිසෙත්ම සමකල නොහැකියි යන තවත් සාදකයත් නිසයි. එහෙයින් අදහස් කල දෙයට සංසංදනයේ දී මා විහින් ඉදිරිපත් කළ​ හැඳි මිට සාදකයන්ගේ දුබලතාවයන් නිසාත් මගේ දැනූමේ අති අවමය නිසාත් මතු ඉදිරිපත් කිරීමේ අවස්තාවකින් තොරවම නිශ්ප්‍රභා ලද ඉවතට විසිවෙන අතර බලවත් සාදකයන් සපිරි හා ඉදිරිපත් කළවුන්ගේ ඥානයන් ගැන සලකා බැලීමෙන් අනතුරුව​ පොරෝ මිට තව දුරටත් ඉදිරියට යයි

ප්‍රවීනයන් ප්‍රවීනයන්මයි’ කියා මා නහයේ ඇඟිල්ල තැබුවේ පද්දිය​න්ගේ දැනීම පිළිබඳව​ මට ඇතිවූ අති මහත් ඝෞරවය නිසාය​. කෙසේ නමුත් දිග පොරෝ මිටේ තුනෙන් එකක් ලෙස ගෙන මහත​ පොරෝ මිටක වටප්‍රමානය හැටියට අරගෙන කෙල හලාගෙන කතා ගැහැණුන්ගේ පළපුරුද්ද​ වැනි දේ කරුනට ගෙන ගුණපාලගේ එක අසාමාන්‍ය එකක් බවට නිස්චිත නිගමනයකට එන්නට මට පුලුවන් විය​. හොඬවැල වන වනා යන පිරිමි අලියෙක්ගේ කාටූන් චිත්‍රයක්ද​ මා ඉදිරියේ මැවී පෙනුනි​. ගුණපාල ගමේ මනමාලයා වීමට හේතුව ඉහත විස්තර කළ කාරනාවම විය යුතුයි මට සිතුනි.​ ගැහැණුන් එකාට එකා හොරෙන් ස්ව කැමැත්තෙන්ම ගුණපාල සොයාගෙනයන බවත් එදා ගැහැණුන් දෙදෙනාගේ දෙබස අතර හුවමාරු වූ බව මට මතක් විය​. ගුණපාල නිසා ගැහැණු රන්ඩු දබර ඇති කර ගන්නා බවත් තව දුරටත් කියවින. ඒ බවක් දැන උන්නත් ඔවුන්ගේ පිරිමීන් පවා ඒ ගැන අසන්න හෝ බලන්න නොයන බවත් එසේ ඔවුන් කරබාගෙන ඉඳින්නේ ගුණපාලට ඇති බිය නිසාම බවත් එතන​ එලිදරව් විය​. ගුණපාලට ඇති ඉල්ලුමේ වැඩිකම නිසා ගුණපාලගේ ගෑනිට අවස්තාව උදාවෙන්නේ බොහෝම කලාතුරකින් බවත් කියවුනු අතර ඒ අඩුව පිරවෙන්නේ භාහිර සැපයුම්වලින්ම බව වැඩි දුරටත් කියවින​. එයින් කොල්ලෝ කුරුට්ටන්ටත් සහනයක් සැලසෙන බවත් ප්‍රවුර්ති සාරාංශයේ කියවින​. ඔවුන්ට ඕවා සාමාන්‍ය දෙයක් වන අතර​ ඔවුන්ගේ ගුබ්බෑයම තනිකරම සාම්බාරු හට්ටියක් බවත් මා දනිමි. ඔවුන් එකාට අනිකා නොදෙවෙනිව ඒවා කරන අතර​ ඔවුන් සිතන්නේ ඕවා කරන එක මහලොකු හපන් කමක් හැටියටයි.sarong‘පද්දෝ’ නමින් හඳුන්වන​ අඩු කුලේට අයත් ගුණපාලලාගේ පිරිස​, සමාන්‍යයෙන් අපිරිසිදු එවුන් ලෙස සලකනු ලබයි. ගමේ උදවිය මොවුන්ව අමතන්න පුරුදුව සිටින්නේ ඒක වචනයෙනි. ඒ නිසා මාත් උන්ට කතා කරන්නේ වරෙන්…පලයන්..ඇරපන්…නටපන් පන්…පන් ලෙසයි. ‘පන්’ නෙවෙයි කොතරම් කොන් වෙලා හිටියත් මොවුන්ට නම් ගානක් වත් නෑ. අපි ඔය කුල මාන්නයන් ගැන තැකීමක් නොකල නමුත් ගමේ සිංහල අය ඔය ගැන බලන හන්දා අපිත් ඔවුන්ව අනුගමනය කරන්න වුයෙමු. නොකීවාට මොකද මොවුන් ගාව පහත් නින්දිත ගති ගුන තියෙනවා, පැරන්නන් ඔවුන්ව වෙන්කරලා හඳුන්වලා දෙන්න ඇත්තේ ඒ නිසයි. මොවුන්ගේ නොහොබිනා ක්‍රියා කලාපයන් හා නොයෙකුත් අහේතූන් නිසා උවමනාවකට මිසක් මොවුන් සමඟ සම්භන්දකම් පැවැත්වීමෙන් ගමේ උදවිය වැලකී සිටීයි. කෙසේ වෙතත් ඔවුන්ගේ ගැහැණුන්ට අසුවුනු අපේ ගමේ කුකුලන්ද​ නැතුවා නොවෙයි. ඒ ගැහැණුන් ඔය දේ කරමින් තමන්ගේ උවමනා එපා කම් හීන් නූලෙන් කර ගනීයි. ඒ හේතුවෙන් කඩා කප්පල් වූ පවුල්ද අපේ ගමේ ඇත​.

‘නෝනා​…නෝනා…නෝන්නා?…???…නාන්න…නම්…නාන්න​…නෝන්නා…නොනා…නොනා…නාන්න​…නෝනා’ මා පියවී සිහියට ආවේ ගුණපාලගේ ගීතය ඇසිලයි. නන්දා මාලනී ඕක ඇහුවොත් ලිඳකට​වත් පනීයි දෝ කියලත් මට හිතුනේ ගුණපාල ඒ ගීතයේ රසය උන් හිටි නැති කරන්න වූ නිසයි. ‘මේකා නම් වසවර්තියා, හාම්දුව​ කියලවත් නෑ’ මට සිතුනේ ඕකා ගැන මං දන්නා නිසයි. මුන්ට කිසිම විනයක් නෑ, කියන එක මොකා කියලවත් බලන්නේ නැතිව කියනවා. ‘ඒකෙනුත් මේ ගුණපාලයා අන්තයෙක්. ඒ මුගේ වලත්ත කම නිසාම​ ඔවුන්ගේ කුලේ ඉන්න ඕනෑම ගෑණියෙක්ව, තමන්ගේ ගෑණි ගානට​ කතා කරල පුරුදු වෙලා, ඒ පුරුද්දට මූ අපිට කතා කරන්නෙත් එහෙම්ම​මයි.’ මට සිතිනි. මේ හේතුවෙන්ම මේකා එක්ක කතාවක් ඇතිවුනොත් වචනෙකින් ඉවර කරන්න මම​ පුරුදු වී සිටියෙමි. අනික මූ මැරෙන්නෙත් නැතිවෙයි කියලත් මට හිතුනේ මා මෙච්චර වෙලා හිතං හිටියේ මූ ගැනම​ නිසයි. ගුණපාල දෙස ‘ඇයි’ යන ප්‍රශ්නාර්තයෙන් බැලූ මට මූ ආයෙත් ‘නෝනා මොකද ඒතරම් කල්පනාව​? පැනලා යන්න වත්ද​? ලෙස ඇසූ කතාව ඇසීමෙන් මට ඕකගේ කනේ පහරක් දෙන්න හිතුනත් ආවේගය පාලනය කරගෙන ‘මොකද​? කියා ඇමැතූ මට ‘වතුර…​නෝනා…වතුර, මට ඉස්පොල්ලේ ගියා, කවුරු හරි මාව හිතනවා වගෙයි, ආයේ දෙකක් නෑ මාව ඕන​ වෙලා ඇති එහෙනං’ කියා දත් විරිත්තා හිනා වී දුර්වර්ණ වී අඞු කැඩී ඇති ඔහුගේ හිස් පනිට්ටුව මට​ දික්කරේය. ගුණපාලගේ ඒ කතාව මට​ කනේ පහරක් මෙන් විය​. බෙලෙක් පනිට්ටුව ගුණපාලගේ පෞරානික උරුමයක් බව පෙනිනි.farzanaඔක්කල්ලාවට හිනාවෙමින් බෙලෙක් පනිට්ටුව දික්කරන ඔහුගේ මුහුන බැලූ මට ඔක්කාරයට එන්න​ ආවේ බුලත් කහට තැවරී රතුවෙලා ඇති ඔහුගේ දත් කුට්ටම දැකීමෙන් හා ඔහුගේ මුඛයෙන් හැමුනු දුර්ඝන්දය නිසාවෙනි. ඒ රතුවෙලා ඇති දත් අතරින් පතර ස්ව වර්ණයෙන් දිස්වී දුක් අඳෝනා දෙන​ දත් කිහිපයක්ද මට පෙනිනි. වතුර පිරවූ  පනිට්ටුව අරගෙන ඉවත් වී ගිය ඔහු සමඟ මට වද දෙමින් තිබූ ගස් ගඳය​ද තුරන් වී ගියේය. ගස් ගඳ විතරක් නෙවෙයි දිනපතා බොන කසිප්පු දහදිය වී, වාෂ්ප වී නිකුත් කරන ධූලක ඝන්දයද එතනින් නික්ම වී මගේ පෙනහැල්ලට සහනය සැලැස්විය​. එතනින් ඉවත් වී ගිය ගුණපාල ගීතයක් මුමුනමින් පාඩුවේ තමාගේ කාර්‍යයේ නිරත වන්නට විය​. ඔහුගේ අත පය එහේ මෙහේ යනවා මට දිස්වුයේ නිකං මැෂිමක් වැඩ කරන ආකාරයට එක රිද්මයට අනූවය​. ‘පලපුරුද්ද​’ මට කියවින. පැය කිහිපයක් තුල ඔහු ලෙලි ගසා ඇති පොල් ගොඩේ මහත දැකීමෙන් ඔහුගේ තරම මට සිතා ගන්ට පුළුවන් විය. ‘මේකා මොනව කලත් තමන්ගේ වැඩේ හරියට කරනවා’ මට නිකමට කියවුනු අතර​ ඕකගේ අනික් වැඩේත් ඔහොම්මද මන්දා? ලෙසත් මට සිතිනි. නැත්නම් අර ගැහැණුන් කෙළ හලාගෙන ඕකා ගැන ඔය තරම් කියා ගනීවියෑ? හොඬවැල වනාගෙන යන පිරිමි අලියා ආයෙත් මා ඉදිරියේ දිස්විය​. ගුණපාලගේ ශරීර ලක්‍ෂන, ක්‍රියාකාර කම් ඔහුගේ පිරිමිකම විදහා දක්වන බව නම් පිළිගත යුතුමයි. ඔහුගේ ඇස්වල යම් කිසි ආකර්‍ෂනභාවයකුත් දිස්වෙන​ අතර ඕනෑම ගැහැණියෙක් කතාවට පොළොඹවා ගන්නත් ඔහු කපටියෙක්. ගැහැණුන් ඔහු සොයාගෙන යන එක අරුමයක් නම් නොවන වගත් මට සිතිනි.’ම්ම්ම්ම්ම්’ මොනවද මං මේ හිතන්නේ? ‘චික්කේයි’ මට කියවිනි.farzana‘පිට පිරිමියෙක් ගැන, අනික මේ වගේ එකෙක් ගැන ‘චීහ්හ්හ්…විතරක්’ ඉස්සර නම් ඔහොම දේවල් මට කවදාවකවත් හිතුන්නේ නෑ. හිතනවා තියා වැඩ කාරයන් හැරෙන්න​, පිට​ පිරිමියෙක් දිහා හිස ඔසවලා බලන්නෙවත් නෑ. ම්ම්මේ සේරම ඇති වුනේ අපේ ඉන්දියානු ගමනින් පස්සේ. නිසාර් කරපු වැඩෙන් කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් රෆීක් එක්ක මට ඉන්න වුනු එකෙන් ඕවා මට සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පෙරලුනි. සෑම ගැහැණියකටම ඔවැනි හැඟීම් යටපත් වෙලා තිබෙන නමුත් ඕවා ඉස්මතු නොවී තිබෙන්නේ පරිසරය අනූව හා ඇතිවන​ ආශ්‍ර්‍යයන්ට අනූවයි. එකම එක වතාවක් හෝ සීමාවෙන් පිට පැන්නෝතින් එය සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පත් වන වන අතර ඕනෑම පිරිමියෙක් ගැන හිතන්න, අශාවන් ඇති කර ගන්න ගැහැණියෙක් පෙළෙඹෙන බව මට වෙලා ඇති දෙයින් මට සිතා ගන්න පුළුවන් විය​. හැඟීම් ඇවිස්සෙන්නේ වාතාවරනයන්ට අනූවයි. වාතාවරනය ඇති නොවෙන්න වග බලාගන්න එකයි වැදගත්. අශ්වයා පිට පැන්නායින් පසු ඉස්තාලය වහන​ එකෙන් වැඩ​ක් වෙන්නේ නෑ’ යටි සිත මට දේශනාවක් කළේය​. ඕවා ඔහොම වුනත් ගස් ගඳ හමන ගුණපාලයා එක්ක නම් එවැනි ආශාවක් මට ඇති නොවුනා නමුත් එවැනි පහත් කුලේ එකෙකුට ආකර්ශනය වීමට තරම් මා පහත වැටී ඇති එක​ ගැනයි මට වාවන්න බැරි. එදා ඉන්දියාවේ හෝටල් කාමරයේ දී සිදුවූ දේ නිසාර් නොදනීයි. ඔහු සිතාගෙන ඉන්නේ මා සයනයේ දී සප්පායම් වූ එකම පිරිමියා ඔහු පමනක් බවයි. ඒ නිසා කිසි දිනක ඔහු මාව සැක නොසිතන අතර මා පිට පිරිමීන් සමඟ කතා බහේ යෙදෙන එකද ඔහු මායිමට නොගනීයි. එහෙව් එකේ අපි අහලකටවත් ගන්නේ නැති ගුණපාල වැන්නවුන් එක්ක කරන කතා කොයිබටද​?

නපුරු සිටානන්ගෙ දුවට දූතකයා ගල කපනවා…..ඉටිපනැගිරි…වැගිර…වැගිර​…..ඉටිපනැගිරි…වැගිර​… වැගිර​……..ගැහැණියක්ද​ හාම්දුව​ද​ වන මා අසල​ ඉන්දැද්දීම පොල් ලෙලි ගාන අතරේ ගුණපාලයා ගයන්න වූ ඒ ගීතය අසා පොල් ඇහිඳමින් සිටී උක්කුන් ‘ඈ බං ගුණපාලයෝ උඹට වෙන සින්දුවක් නැද්ද මෙතන කියන්න​’ ලෙස මා දෙස​ හොරැහින් බලාගෙන ගුණපාල දෙස බලා කීවේ තමා විනීතව හැසිරෙන​ හොඳ​ වැදගත් එකෙක් බව මට අඟවන්නටය​. කාලයක් තිස්සේ මුං එක්ක ගනු දෙනු කරන මා මුංගේ විනීත කම් හොඳටෝම දන්නවා. මුං නයි වගේයි, එකාට එකා විෂයි, කොයි වෙලේ දෂ්ට කරයිද කියන්න බැහැ, කටුස්සෝ වගේ හිටපු ගමන් වෙනස් වෙනවා, පොඩ්ඩ බැරි වෙන්න තමන්ගේ ගතිය පෙන්නනවා.ලෙස සිතුනු මට ගුණපාලයා මේ සින්දු කොහෙන් ඉගෙන ගත්තද කියලත් සිතිනි.’හා එහෙනං කියා, සීගිරි ලාලිත ලඳුනේ…..බඹරය වැල්ලේ කරකන්නම්…නලලය අල්ලේ කරකන්නම්’…ලෙස වෙනත් ගීතයක් ගුණපාලයා ගයන්න ගත්තේ පෙරටත් වඩා හඬ නගා මා දෙස හොරැහින් බලාගෙන මට හොඳට ඇසෙන පරිදිය​. ‘වලත්තයෝ’ කියා මුමුනාගෙන උන්ට උන්ගේ වැඩේ කරන්න ඉඩ දීලා මං කුස්සියට වැදුනේ ළමයි ඉස්කෝලෙන් එන්න කලින් දවල් කෑම ටික පිළියෙල කරන්න හිතාගෙනයි. එක හමාරට පමන​ ඉස්කෝලේ ඉඳන් පැමිනි ළමයි දවල් ආහාරය ගැනීමෙන් පසුව ලැහැස්ති වෙලා සවස දෙකට විතර දහම් පාඩම් සඳහා පල්ලියට පිටත් වෙලා ගියෝය​. පොල් කඩේ ඉඳන් නිසාර්ද පැමින දවල් ආහාරය ගෙන  ආපසු කඩේට යන්න ගියේ ලැහැස්ති කර ඇති පොල් රැගෙන යෑම සඳහා සවස පහට පමන ලොරිය එවන බවද මට කියාගෙනය​.farzanaකඩේට ගිය ගිය නිසාර් නැවැත ගෙදර පැමිනෙන්නේ අඳුරු වැටුනායි පසුවයි. ළමයි දෙදෙනා පල්ලියේ ඉඳන් ගෙදර එන්නේ සවස හතර​ පසුවෙලයි. ඒ අතරතුර ගේ දොර අස්පස් කර දිය නාගෙන දවල් ආහාරය ගැනීමෙන් පසු සුළු විවේකයක් ගැනීම මගේ සාමාන්‍ය දින චර්‍යාව වෙයි. සොත්තිපාල දෙක වනවිටත් පොල් ටික කඩලා යන්න ගිහිනි. උක්කුං නුත් වැඩ අහවර කරලා යන්න ගිහින්. ‘මොනවද මුන්ගේ නම් උක්කුං…කුක්කුං… ඕකුන්ගේනම කියද්දීත් දිව පැටලෙනවා’ මට සිතිනි. මට මුං එක්ක මෙච්චර වෛරය ඇයි කියන එකයි තේරෙන්නෙ නැත්තේ. ගුණපාලයා එක්ක මට තියෙන්නේ වෛරයේ හොඳම එක​. ඕකා මගේ ඇඟටමයි එන්නේ හාමිදුව කියලවත් බලන්නේ නැතිව​. ආයේ දෙකක් නෑ ඌ තාම කැරකී කැරකී වත්තෙම ඇති. මොකා ගියත් ගුණපාලයා නම් එහෙම ලේසියෙන් යන එකක් නෑ. ඌට මාත් එක්ක වචනයක්වත් කතා කරන්න ඕනේ. මොනව හරි එකක් කියාගෙන එනවා මූ මාත් එක්ක කතා කරන්න​. මට පෙන්නන්න බෑ ඕකව​. මං වචනයකින් හරි පිළිතුරක් දුන්න නම් ඉහේ මලක් පිපුනා වගෙයි ඕකට​. කට්ටයා ඕකා. ඔහොම තමයිලු ඌ ගමේ ගෑනු අල්ලන්නේ. අදක ඊයෙක නෙවෙයි ඌ වත්තේ වැඩට ආපු දා ඉඳල ඔහොම තමයි. මං ඌගෙන් අයිං වෙලාමයි ඉන්නේ. ඌට තරාතිරම වත් තේරෙන්නෙ නැතිලු. ඕනෑ ගෑනියෙක් ඌට එකයිලු. ඇත්තද බොරුද දන්නෑ, අපේ ගමේ සමහර ගැහැණුනුත් ඕකට අහුවෙලා තියෙන කියලත් ආරංචියි. ඒක කට කතාවක් වෙන්ටැති හොඳ ගෑණියෙක් යාවියෑ පද්දෙක් එක්ක​.farzanaඋදේ ඉඳන් වත්තේ මහන්සි වූ නිසා දැනුනු බඩගින්නේ වැඩිකම නිසා අද වෙනසකට දවල් අහාරය අරගෙනම නාගමුයි සිතාගෙන බත් ටිකක් බෙදාගෙන කන්න ලැහැස්ති වූ මට කුස්සි දොරට තඩි බාමින් ‘පොල් ලෙලි ගාලා ඉවරයි, මං යන්න ඕන​, මට නාගන්නත් ඕනේයි, හරිම ග්‍රීස්මයි ඒ මදිවට බඩගින්නත් හැදිලා’ කියවමින් කුස්සි දොරින් එබී බැලූ ගුණපාල ආආ…නෝනා බත් කනවා…නෝනා අපට බත් නැද්ද​…අපිත් හොඳට කන බොන මිනිස්සු’ කියාගෙන කිසිම විනයක් නැතිව කුස්සියටම රිංගුවේය​. ‘හා..හා.. ඔහොම හිටපන් දෙනකං’ කියාගෙන උන්ටම වෙන් කරල තියාගෙන ඉන්න බෙලෙක් පිඟානාකට වහා බත් ටිකක් බෙදල ගුණපාල අත​ට මා දුන්නේ ඔහුව ගෙදරින් දොට්ට දාග​න්න සිතාගෙනයි. ‘මූ මෙච්චර කියෙව්වේ මං මූව නවත්ත ගන්න හදනවා වගේයි නේ’ ලෙස සිතමින් මා තරහෙන් පුපුර පුපුර බලාන හිටියේ ගුණපාල ගෙදරින් එලියට යනකන්. මගේ උවමනාව තේරුනු නිසාදෝ ගුණපාල කුස්සියෙන් පිට නොවී දොරේ උලුවස්සට හේත්තුවෙලා මං දුන්නු කෑම ටික බුදින්න පටන් ගත්තේ මාව ඔක්කල්ලාවට බලමිනි. බත​ කන අතරේත් ගුණපාලයා බඩේ අමාරුවක් හැදුනෙක් මෙන් ‘අම්මෝ බත් ටික නම් පංකාදුයි, දිව්‍ය භෝජනයක් වගෙයි, කියාගෙන වර්ණනා කරන්න විය​. ඔහු දිගටම​ ‘මීට කලින් කවදාවත් මේ වගේ බතක් මං කාලම නෑ, මේකනම් දිව්‍ය භෝජනයක් ලෙස ආයෙමත් කියමින් මගේ හිසේ ලොකු අයිස් කුට්ටියකුත් ඔහු තැබුවේය​. සමාන්‍යයෙන් මුං එක්ක විහින්ම මං කතාවට නොයන නමුත් ගුණපාල තැබූ අයිස් කුට්ටියේ සනීපය නිසාදෝ ‘ඈ බං උඹේ ගෑණි උයන කෑම රස නැද්ද එහෙනං’ ලෙස මා සිහි කල්පනාවෙන් තොරවම​ විමසන්න වුයෙමි.

‘රසයි තමා, ඒත් ඉතිං මම හැමදාම කන්නේ ඒකිගෙන් නේ, හැමදාම එකම දේ කනකොට රස දැනෙන්නේ නෑනේ, ලැබෙන හැම වේලෙම වෙනස් ඒවා කන්න ඕනේ, මොකද අපි දිගට ජීවත් වෙන එකක්‍යෑ. ඉන්නකං විතර නේ. අපි යනකොට අරං යන්නේ කාපු බීපුවයි විඳපු සතුටයි විතර නේ. අර කියමනක් තියෙන්නේ හැමදාම දකින කුකුලගේ කරමල සුදුයි කියලා, අනික හැමදාම වේලිච්චි කරවලම කාල ඉන්න මට නෝනගෙන් කන්න ලැබෙනවනම් මං පිං කරල තියෙන්න ඕනේ’ මේකා කියන්නේ බත ගැනද වෙන එකක් ගැනද කියා මට​ හිතාගන්න​ බැරිවිය​. අර්ත දෙකේ කතා කියන්න ගුණපාලයා දක්‍ෂයා කියලා මං දන්නවා. මූ කියන දේවල් අහලා මූට බැන වදින්නද​, කරබාගෙන ඉන්නද කියා මට තේරුමක් නැති වුයේ මූ කියන ආරය නිසා තීරනයක් ගන්න බැරි නිසාවෙනි.. මම වැරදීමකින් අහපු ප්‍රශ්නෙකට මුගෙන් මෙච්චර ලොකු ලෙක්චර් එකක්ද​? මොනව වුනත් මෙච්චර කල් ආරක්‍ෂා කරගෙන ආපු විනය කඩලා විහින් කට දීලා මූව කතාවට ඈඳා ගත්තු එක නම් මහ මෝඩ කමක් බව​ මට සිතුනි. හා… හා නෝනා කල්පනාව පැත්තකට තියලා මට සබන් කෑල්ලක් දෙන්න මට නාගන්න ඕනේ, නාගෙන නෝන වගේ සුදුවෙන්න ඕනේ, සුවඳ වෙන්නත් ඕනේ’ කොහෙන්දෝ ඇහිඳාගත්තු දත් බුරුසුවක් දික් කරමින් ‘ආආආ…මේකට දත් බෙහෙත් ටිකකුත් දෙන්න මගේ දත් කුට්ටම නෝනගේ වගේ සුදු කර ගන්න ඕනේ’ කියා ඔහු ඔහේ දොඩවන්න විය​. මොහුගේ කට කැඩිච්ච කතා අසා ඇති වූ ආවේගයටද නැත්නම් වෙන එහෙකටද ඔහුට ගහන්න මගේ අතක් ඉස්සුවෙමි.

අම්මේ ගහන්න නෝනා, නෝනගේ අතක් මගේ ඇඟේ වදිනවනම් කොච්චර එකක්ද​? ඇත්තටම නෝනා තරහ ගියාම හරිම ලස්සනයි. නෝනගේ මහත්තයා නම් හැබෑ වාසනාවන්තයෙක්. නෝනට නිවාඩුවක් වත් නැතුව ඇති නේද​? කියමින් ඔහු ආයෙත් කියවන්න විය​. උගේ ඔය කුනුහරුපයෙන් ලැජ්ජාවට පත් වූ මා ‘මූව නම් තියන්න වටින්නේ නෑ’ ලෙස හිතමින් ගුණපාලට තඩි බාන්න ආයෙමත් අතක් උස්සන්න සිතුනත් ඒක හොඳ දෙයක් නොවන​ බව සිතා මගේ ආවේගය පාලනය කර ගෙන​ ‘උඹ ඉතින් කටගොන්නක් කසිප්පු බීගෙන ගෙදර ගියාම ගෑනිගේ කෑමේ රස දැනේවියෑ’ ලෙස කියා ආයෙත් මගේ මෝඩකම ප්‍රදර්ශනය කළෙමි. ‘කවුද කිව්වේ මං කසිප්පු බොනව කියලා? මම කසිප්පු කටේ තියලා නෑ, තිබ්බොත් සීල් අරක්කු මිසක්’ ගුණපාල එය කීවේ තමා කසිප්පු බොනවා කියන එක​ තමාට වන​ මදි කමක් බව පෙන්නුම් කරමිනි.’ එහෙනම් උඹ හම්බ කරන ඒවා කොහාටද බං යන්නේ? මං නැවතත් මගේ මෝඩකම ඉස්මතු කලෙමි. ‘ඇයි මම ඇඳුම් ගන්නවා, හොඳට කනවා බොනවා මගේ යාලුවන්ට තෑගි අරන් දෙනවා’ කවුද බං උඹේ යාලුවෝ? ඒ මගේ මෝඩ කමේ උපරිම එක​. ‘අනේ නිකන් යන්න නෝනා ඕවා හාර අවුස්සන්නේ නැතිව, නෝනා කැමැති නම් නෝනත් මගේ යලුවෙක් තමයි’ ඒ කතාව කියමින් මූ මට ආයෙත් කනේ පහරක් ගැහුවේ මගේ ඔලුවේ ඇත්තේ තනිකරම මැටි ගුලියක් බව මට පෙන්වා දෙමිනි. ‘චිකේයියියි…ලැජ්ජාවේ බෑ මූ හින්දා’ මට දත් මිටිකැවිනි, මූව​ මෙතන තියාගන්න හොඳ නෑ, මූව එලවන්න ඕනේ’ ලෙස සිතාගෙන​ ඉල්ලපු සෑම දෙයක්ම දීලා මා ගුණපාලයව​​ ගෙදරින් පන්නා ගත්තෙමි.

මම දුන්නු ඒවා අරගෙන ගුණපාල සින්දුවක් මුමුනාගෙන වත්තේ පහල ඇති ලිඳ පැත්තට යන්න ගියේය​.ගුණපාල ගියායින් වැස්සක් වැහැලා නැවැතුනාක් මෙන් මට දැනුනු අතර​  සැනසුම් සුසුම්ද​ පිට විය​.මේකා කියන දේවල වලට තරහ ගියත් අහිංසකයෙක් වගේ කතා කරනකොට මොනවත් කියන්න හිතෙන්නෙත් නෑ. මේකා කොච්චර හැඩි දැඩි ශරීරයක් තිබිලත් හැසිරෙන්නේ පොඩි එකෙක් වගේයි කියලා මට සිතුනි. එහෙනම්, අර ගැහැණුන් කියාගෙන හිටපු කතාව බොරුවක්ද​? මූට එහෙම එකක් තියෙන්න බැරිද​?මට ආයෙත් අර හොඬවැල වනන පිරිමි අලියාව මතක් විනි. මුගේ කතාව ඇත්ත වෙන්නත් පුලුවන්, සමහර විට මූ කසිප්පු බොන්නේම නැතුව ඇති. උන්ගේ වැයික්කියේ අනික් උන් මෙන් නොව ගුණපාල තරමක් වෙනස්ව පිළිවෙලකට ඉන්න බව මා දනිමි. ඌ වැඩ කරන වෙලාව හැරෙන්න අඳින්නේ පලඳින්නේ ජැන්ඩියටයි. කොන්ඩේ කොටට කපාගෙන රැවුල බාගෙන ඉන්නකොට කිව්වොත් මිසක් මූ පද්දෙක් බව කවුරුත් පිළිනොනීයි. ගෑණු අල්ලන්න කුරුණෑගල ටවුම පැත්තෙත් මූ රෝන්දෙ ගහනව කියලත් ආරංචියි. මගේ සිත ආයාලේ යන බවක් කියා ‘හා…හා…ෆර්සානා…මේක නම් නුවනට හුරු නෑ… ඔය මනස්ගාත හිතින් අයි කරගත්තොත් හොඳයි’ යටිසිත මට අනතුරු අඟවන්න විය​. යටි සිතට අවනත වී සිත පාලනය කර ගනිමින් තාප්පෙකින් වට කර ඇති අපේ ලිඳට මා වහ වහා ගියේ මොනව හරි හේතුවක් කියාගෙන ගුණපාල ආයෙමත් ඒවියි යන සැකේ නිසාය​. දවසම වත්තේ ඉඳලා ඇති වූ තෙහෙට්ටුව විඩවා ගන්න සීතල වතුර ටික පංකාදුවට තිබුනි. farzanaශරීරයේ ඇලී තිබුනු කුනුද ගලකින් අතුල්ලා රූප සුන්දරීන් ගාන සුවඳ සබන් එකට දෙපාරක්ම ගාලා කලුවන් දිලිසෙන කෙස් කලඹක් සඳහා වූ ෂැම්පෝද ගලා හිසකෙස් ගැලවෙන තරමටම අතුල්ලා අහරවර වෙලා මගේ නෑම අවසන් කරන අවසන් වතුර පනිට්ටුව මගේ ඔලුවට වක්කරනවාත් සමඟම ගුණපාලගේ සින්දුවේ හඬ මට ආයෙමත් ඇසෙන්න විය​. ඈතින් ඇසුනු ඒ හඬ ටිකින් ටික ලං වෙන බවක් මට දැනිනි. ඒ සමඟම ගුණපාලගේ පය ගැටෙන හඬ මට ලඟ ලඟම​ ඇසෙන්න විය​. ඒ හ​ඬ මං සිටින ලිඳ අසල ඇති පිළිකන්න දෙසට ඇදෙන බවක් මට දැනිනි. ඔහු මොකටද ආයෙත් මෙහේ එන්නේ? ඇඳුම් බෑගයවත් තියල ගියාද​? එහි යන ගමන් බැරි වෙලාවක වත් ඔහු ලිඳ දෙසට හැරුනොත් දිය රෙද්ද පිටින් ඉන්න මාව දකීවි. මොහොතකට පෙර ඇතිවූ දෙබස්වලට අනූවනම් ඔහු මාව මේ ආකාරයෙන් දැකීම, සෞක්‍යයට අහිතකර​ බව යටිසිත නැවතත් මට මෙනෙහි කළේය​. ඔහු දැකීම වලක්වාලීම පිනිස​ දිය රෙද්ද පිටින්ම කුස්සියයි ලිඳයි අතර මැදිව ඇති ගේ ගබඩා කාමරයට වහා පැන ගන්නා ලෙස සිත මට​ කීවෙන්, මා එය අනුගමනය කරන්න සැරසුනායින්, යටිසිත ‘ එපා…එපා…එපා ෆර්සානා, උඹ ඔය කරන්න යන වැඩෙන් උඹ නරක පල විපාක විඳීයි’ යටි සිත ඕනෑ දෙයක් කියාපු දෙන් කියා, සිත කියන පරිදි ක්‍රියා කළ මා දිය බේරෙන ඇඳුම් පිටින් ගබඩා කාමරයට වහා පැන ගත්තේ, ගුණපාල ගෙයි පැත්තෙන් මතුවෙනවාත් සමඟය​. ගෙයි වැදුනු මා බිත්තිය අයිනට වෙලා දොරත් නොවසා සිටියේ බැරි වෙලාවත් ගුණපාල රිංගුවොත් පැන ගන්න පහසු බව සිත කියූ නිසයි. යටිසිත මා දිහා බලා උපහාසාත්මකව සිනාසෙන්න විය​.farzanaමා වතුර බේරෙන දිය රෙද්ද පිටින් බිත්තියට හේත්තුවෙලා හිටියේ ගුණපාල ගන්ට ඕනෑ දෙයක් අරගෙන​ ඔතනින් නික්ම යනතුරුයි. ගුණපාල මාව දකින්න ඇතිද? මා මගෙන්ම ප්‍රශ්න කර ගත්තෙමි. නෑ නෑ එහෙම වෙන්න බෑ දැක්කොත් මූ කඩාගෙන කාමරයට එනවා. ‘ආවොත් විනාසයි ලෙස​ ‘අසහනයෙන් පෙළෙන මා බලා යටිසිත නැවතත් වක්‍ර සිනාවක් පෑවේය​​. මං මොකකට මොහුට බිය වෙනවද​, මං ඔහුට වැරද්දක් කරායෑ, නැත්නම් නයක්වත් දෙන්ට තියෙනවද​? මං ඔහුට බියවෙන්නේ ඇයිද කියන එක​ මටම ප්‍රෙහෙළිකාවක් විය. බියවෙන්න කිසිම හේතුවක් නෑ, අනික මං ඔහුගේ හාම්දුව​’ ලෙස මනස් ගාතයෙන් පෙලෙන්න වූ මට​ ‘නමුත්, ඔබ අනිර්වාරයෙන් ඔහුට බිය විය යුතුයි’ ලෙස ඝර්ජනාත්මක ස්වරයෙන් කියා ‘වාතාවරනය සැලසී අවසානයි, ඔහු ඔබව මේ අන්දමින් දැක්කොත් අහිතකර ප්‍රතිපල ඇති වෙනවාමයි, හේතුව ඔහුම මත් නොවේ, ඒ ඔබයි, ඒ ඔබේ සිතමයි, එය​ කැලඹී ඇති නිසයි, ඔබ මුලා කරන්නේ මාව නොව ඔබවමයි’ යටිහිත දයාන්විතව තේරුම් කරන්න උත්සාහ කළේය​. පෙර අවස්තාවල දී එසේ නොකල නමුත් ‘නෑ…නෑ එහෙම එකක් නෑ, ඔබට වැරදිලා, මගේ සිත කැලැඹිලා නැහැ, මං ස්තීරයි, මං හොඳට හැදියාවන්ත ස්ත්‍රීයක්’ කියමින් මා යටිසිත සමඟ තර්ක කරන්න වුයෙමි. මා මේ ලෙස අසහනයෙන් පෙළෙන්න වූ අතර ගුණපාලගේ ‘නෝනා…නෝනා’ හඬ ගෙමිදුලෙන් මට ඇසෙන්නට විය. ගුණපාල මාව දැකල නැතුව ඇති, නැත්නම් මූ දැනටමත් කාමරයට රිංගලා’ ලෙස සිතාගෙන​, මං දැන් මොනවද කරන්නේ බව සිතන්න වුයෙමි. මං දැන් ඔහුට පිළිතුරු දුන්නොත් මං ඉන්න තැන ඔහු දැන ගන්නා අතර මා ඉන්නා දෙසට ඔහු එන එක නෝනුමානයි.farzanaමොකද කරන්නේ? කරබාගෙන ඉන්නවද​? එහෙම​ හිටියොතින් ඔහුගේ කන්දොස්ක්‍රියාව නවතින එකකුත් නෑ. කරන්නේ මොකද? යටිසිත මා දිහා බලා හිස කසනවා මට පෙනිනි. මා බලවත් අසීරුතාවයකට පත්ව සිටියෙමි. වෙන දෙයක් වුනදෙන් කියා සිත දැඩි කරගෙන මා තීරනයකට ආවෙමි. එපාආආඅ…..යටිසිතේ අඳෝනාව මට ඈතින් මෙන් ඇසෙන්න විය​. මා කතා කරන්න වුයෙමි ‘ගුණපාල, මං කියන දේ හොඳින් අහන්න, ගෙට කොහාටවත් නොගිහින් ඔයාට ගන්න ඕන දෙයක් අරගෙන ඔතනින් යන්න​’ මා කී විට ‘නෝනා මගේ පොල් මල්ල ගන්න ඕනේ’ කියා ඔහු පෙරලා පිළිතුරු දුන්නේය​. තේරී ඉතිරිවෙන කලටි, කයිපුඩි පොල්වලින් ටිකක් කුලියට අමතරව වැඩ කරන අයට ලබා දෙන එක නිසාර්ගේ සිරිතක් විය​. ඒ එහෙම එකක් විය යුතුයි ලෙස සිතූ මා ‘ඉතින් ඕක අරගෙන යන්න​’ කියා මා පෙරලා ඔහුට කීවෙමි. එහෙනං මං ඇවිත් ගන්නවා, පස්සේ නෝනා මට මොකුත් කියන්නෑ ඕඕන්න​’ කියා ගුණපාල කී විට ඉතින් ඕක අරං යනව මනුස්සයෝ කියා මා තරහින් කිපී කී නමුත් ඕකා ඔහොම කීවේ ඇයි කියලා මට තේරුනේ මොහොතකිනි. එකවර ගබඩා කාමරයට ඇතුලු වූ ගුණපාල දැක තුස්නිම්භූත වී බිත්තියට ගුලිවුවුනු මා’කොහේද මනුස්සයෝ රිංගන්නේ’ කියාගෙන, ගුණපාලට කඩා පැන්නෙමි. ඉතිං නෝනමනේ කිව්වේ තියන තැනකින් ඕක අරගෙන යන්න කියලා, ඉතින්, තිබ්බ තැනින් ගන්න මං ආවා. අනික​ මං කිව්වත් එක්ක නේ නෝනා මට මොකුත් කියන්න එපා කියලා, නෝනා මේක ඇතුලේ මෙහෙම ඉන්න බව මං දන්න නිසයි මං ඔහොම කිව්වේ, අනික මං නෝනව දැක්ක බව නෝනත් දන්නවනේ, නෝනම නේ බොරුව කරන්නේ’ ඒ ගුණපාලගෙන් ලැබුනු දරුනුම් කම්මුල් පහර ටිකයි ඒ. 

ගුණපාල ඒ ටික කීවේ යමක් ජයගත් ලීලාවෙනි. ඕඕඔ…ඕක මෙහේද තිබ්බ්බ්බ්බේ? කියා තටමන්න වූ මට ‘උක්කුං එහෙම විශ්වාස නෑ. ඒ හින්දා ආරස්සාවට ඕක මං මෙහේ ගෙනත් තිබ්බා’ ලෙස ඔහු කීවේ මට පෙනෙන බවක් නොදැන මා දෙස හොරැහින් බලමිනි. ඇත්තට​ මගේ පොල් මල්ල මේක ඇතුලේ තියෙන බවක් නෝනා දන්නේම නැද්ද​ ? කියා කට කොනකින් හිනා වී ගුණපාල මගෙන් ඇසුවේය​. බිත්තියට හැරී සිටි මම කෙල ගිල්ලෙමි. යටි සිත ඈතින් ඉඳන් අත්පුඩි ගසන ශබ්දය මට ඇසිනි. ගුණපාල පොල් උරය හොයන්න විය​. කාමරය පුරාම හොයන්න විය​. මා අසලම හොයන්න විය​. ඒත් පුදුමේ, එක සමබවුනු පාටක් නම් පේන්න නෑ. කුං කුං වත් අරං ගියාද කියලත් මට සිතිනි. ගුණපාල කාමරයේ තටමන්න වුයේය​. ඔහු සැරින් සැරේ මා දිහා හොරැහින් බලන්න විය​. ටිකින් ටික මා දිහා බලන ඔහුගේ බැල්ම තියුනු වන්නට විය​. මං කරබාගෙන බිත්තියටම ගුලිවී ඉඳින්න වුයෙමි. ඔහුගේ ඒ බැල්ම දඩයමක් දුටු කොටියෙකුගේ මෙන් තියුනුවට තිබුනි. මා බිත්තිය දෙසට හැරී හිටියත් ඔහු මා දෙස බලා කුරුමානම් අල්ලන එක​ මට හොඳ හැටි දැනිනි. නෝනා එහෙනම් මම යන්නද​? ඔහු මගෙන් ප්‍රශ්න කලේය​. අඟපසඟ පිටට දිස්වෙන තරමට ඇඟට ඇලී හිටින දිය රෙද්ද පිටින් සිටින මා ‘ඉතිං යනවා’ ලැජ්ජා සහගතව හීන් හඬින් කී විට ‘ම්ම්ම්මේඒඒ…නෝනාආආ…නෝනාව​…සීතල දිය රෙද්දත් එක්ක…සීතල දිය රෙද්දත් එක්ක නෝනව දකිනකොට මොකක්දෝ වගෙයි, මගේ ඇඟ කිලිපොලං වෙනවා’ ලෙස මට නොතේරෙන භාෂාවකින් කීවේය​. ගුණපාල තටමන්න වූයෙන් ඔහුගේ පෙර තිබු ධෛරිය ඔතන තිබුන්නැති බව මට දැනුනි. farzanaඔහු දෙගිඩියාවකින් ඉන්න බවක් මට පෙනුනි. ‘නෝන නම් දෙවඟනක් වගේ ලස්සනයි, මෙච්චර සුදු ඇඟක් මං දැක්කමයි…අම්මේ’ කියා ගුණපාල සුසුම් හෙලුවේය​. ගුණපාල කතා කරන කිසි දෙයකට මා පිළිතුරු දෙන්න නොගියෙමි. ‘නිෂ්ශබදය කැමැත්තය​’ යන කියමන ගුණපාල දැනගෙන සිටි නිසාදෝ නිසාදෝ ඔහු තරමක් ධෛරිය ආපු එකෙක් මෙන් ‘නෝනා ඇත්තටම මට යන්නද කියන්නේ’ ඔහු අසන්න විය​. ‘අනේ ගුණපාල හොඳ එකා වගේ යන්න​’ මගේ ආක්‍රමය​ ගිලිහී ඔහුගෙන් බැගෑපත්වන තරමට මා පත් වී සිටියෙමි. ‘නෝනා, නෝනා, මං කියන දේ අහල නෝනා තරහ ගන්න එපා, මං කාටවත් කියන්නෙත් නෑ, සත්තයි, නෝන කියන ඕනෑ තැනක ​දිවුරන්නම්, ම්ම්ම්ම්මේ’ කියා නැවතත් ගුණපාල තටමන්න විය​. ‘මේකා මොකක්ද මේ කියන්න හදන්නේ? කියා මා කල්පනාවේ වැටෙන විට එක පාරටම ‘නෝනා මට එක වතාවක් නෝනගේ උරහිස අල්ලන්න දෙන්න​’ ගුණපාල එය​ කීවේ චකිතයෙනි. ඒ සමඟම ඔහුගේ උනුසුම් වූ දිග​ හුස්මක් පිට වූ එකත් මට දැනිනි. ‘බල්ලා…තමන්ගේ තරම නොදැන හාම්දුවෙකුගෙන් අහන දෙයක්ද ඕක​’ කියා මට සිතී මගේ දත් මිටි කැවිනි. මට තදබල​ තරහක් ඇති වුනත් කරබාගෙන හිටියේ ඒ වෙලාවේ මට මොකුත් කරන්න බැරිව​ සිටී නිසයි.farzanaමං කෑ ගැහුවත් ඇහෙන තෙක් මානෙක කවුරුත් නැති එකේ, වෙලාවේ හැටියට මුගෙන් බැගෑපත් වෙනවා හැරෙන්න වෙන කරන්න දෙයක් නැති බව මගේ සිත කීවේය​. ‘අනේ හොඳ ගුණපාල වගේ මාව අතැරලා මෙතනින් යන්න​’ ලෙස මා නොදැනීම ඔහුට ඇරයුම්කාරක​ පනිවුඩයක් නිකුත් කළෙමි. කොතරම් හැඟීමකින් පෙළෙමින් සිටියත් සිතේ තිබූ චකිතය නිසා පසුගාමීව​ සිටී ගුණපාල මගෙන් ගිලිහුනු ඒ වචනයෙන් අලුත උපන් ප්‍රභෝදයකින් ඉදිරියට ඇදෙන්න වුයේ ‘අනේ නෝනා එකම එක වතාවක්’ ලෙස හීන් හඬින් කියමිනි. ඔහු අඩියෙන් අඩිය තබමින් මා වෙත එන්න විය​. ඔහු මට ටිකින් ටික​ ලං වෙන එක මට තේරිනි. මං දැන් මොකද කරන්නේ ලෙස සිතා සිටින විටම​ ‘නෝනා අල්ලන්නද’ ඔහු හීන් හඬින් මගෙන් අසන්න වූ අතර බිත්තියට මුහුනලා සිටියත් අවට​ සිද්දවෙන​ දේ හොඳට​ පෙනෙන මට කැහැපොට ගහගෙන ඉන්න ගුණපාලගේ සරම ඇතුලේ ඇති යමක් ආයාසයකින්,​ ටිකින් ටික ඉස්සී පිටට මතුවන්නට වැර දරන බවක් පෙනිනි. ඒඒඒඑයීයීයී…. අරක​… අර ගැහැණුන් කතා වූ අරක​…අරක වෙන්ටැති ඕක​…මට කලන්තේ එන්න වගේ විය​…එය ගුණපාලගේ අප්‍රසිද්ද පොරෝ මිටම විය යුතුයි ලෙස මට සිතුනේ අවස්තාවට අනූව​ ඔය තැනින් ඕක ඇරෙන්න වෙන දෙයක් මතුවෙන්න බැරි බව මා දන්නා නිසයි. මේ අංශයෙන් මට පලපුරුද්දක් නැතත් මගේ ඇති සුළු දැනුමට අනූව සියළු කාරනා සලකා බැලීමෙන්, එය ඒකම බව මා නිගමනයට පැමිනියේ එහි විශාලත්වය දැකීමෙන් විමතියට පත් මගේ ඇස්ද​ විශාල කර ගනිමිනි. හොඬ වැල වනන පිරිමි අලියා නැවතත් මට මැවී පෙනෙන්න විය​.farzanaඑය දැක ‘කොච්චර ඕකුන්ව පිළිකුල් කලත් ගුණපාලගේ සරමට වැසී ඇති ඔය දේ ඇති සැටිම මට බලාගන්න ඇත්නම්’ යන​ සියුම් ආශාවක් මගේ සිත මට ඇති කළේය​. සිත එවනි සිතිවිල්ලක් මට ඇතිකරලීම ගැන​, යටිසිත​ විමතියක් නොපාලා ‘මං දන්නවා, මං දන්නවා’ ලෙස කියමින්, මා දිහා බලා කට කොනකින් හිනා වුනේය​. ‘ඈ ගෑනියේ උඹට ලැජ්ජාවක් කියන එකක් නැද්ද, ඕකෙක්ගේ එකක් බලන්න දඟලන්නේ’ යටිහිත එල්ල කල ​ඇනුම් පදය නිසා මා ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරෙන්න වුයෙමි. එය ඇසී ‘දෙබිඩි සිත’ ලෙස මා කීවේ ‘සිතයි’ ‘යටිසිතයි’ දෙකක් බව මට නොතේරී ඇති නිසයි. සිතන් ගැන​ සිතීම පසෙකලා මට ලංවෙමින් සිටී ගුණපාල අමතා එපා…ගුණපාල එපා’ කියා මා කී නමුත් මගෙන් ශබ්දය වෙනුවට පිටවූයේ තනිකර හුලං පමනි. ‘ගුණපාලගේ අත දැන් වදීයි, දැන් වදීයි’ ලෙස මගේ සිත මට පනිවුඩ දෙන්නට විය​. මගේ ශරීරයට වදින නොවදින තරමට ලං වූ ගුණපාල මගේ කනට කොඳුරා අල්ලන්නද​? යැයි නැවතත් අසන්න වූයේ මගේ ඉවසීම උරගා බලන්නද කියා මට සිතිනි. කිසිත් නොකියා තව තවත්  බිත්තියට හිර වූ මගේ නිර්වස්ත්‍රව ඇති උරහිස මත​ මගේ වාචික අනුමැතියකින් තොරවම ගුණපාල​ තම අත තැන්පත් කලේය​…මා කැමැත්තෙන් සිටියාද අකැමැත්තෙන් සිටියාද කියන්න මං දන්නෑ නමුත් ඔහුගේ ස්පර්ශය මගේ ශරීරයේ අධිබලති විදුලියක් පැන්නුවේය​…එය​ මගේ ශරීරය පුරා සීතල කර​ මට වෙව්ලීමක්ද ඇති කලේය​…මා දන්නා කාලයක සිටන් පොල් ලෙලි ගාන ඔහුගේ අත මගේ ශරීරයේ ස්පර්ශ වුනේ පොල් පරාලයක් ගෑවුනාක් මෙන් රළුවටය​…ඔහුව වලක්වන සැබෑ උවමනාවක් මට නොතීබු බවක් ඔහුට තේරුනු නිසාදෝ ගුණපාල තම කාර්‍යයේ විශ්වාසයකින් යුතුව නියලෙන්නනට විය​…අපරිමිත ආසාවකින් මගේ උරහිස පිරිමදින්න වූ ගුණපාලට farzana‘එපාපා…එපාපා’…කියා උනුසුම් වූ හීන් හඬින් මා කීවත්, එම වචන ටික ශබ්ද නගා ගුණපාලට දුන්නු පනිවුඩය වූයේ ‘අල්ලන්න…අල්ලන්න’යන්නයි…ඒ අංශයේ උපාදිධාරියෙක් වූ ගුණපාලට ඒ පනිවුඩය නිසියාකාරවම​ වැටහුනු බව මට තේරුනේ ඔහුගේ අත උරහිසින් නොනැවතී පහතට රූටා යන්න වූ විටයි…පහතට රූටා ගිය ගුණපාලගේ දකුනත තෙත් වී ඇති මගේ දිය රෙද්ද මතින් මගේ ඉන පිරිමදින්නත් විය​…එයින් මගේ ඇඟ සීතල කර මං ඇඹරෙන්න වුයෙමි…ඔහුගේ වම් අතද මගේ ඉනේ අනික් පැත්ත පිරිමදිමින් තම සගයාට සහාය පල කරන්න විය​…එයින් සීතලව තිබූ මගේ ඇඟ උනුසුම් වන බවක් මත දැනිනි…ඔහු ඒ දේ කරන අත​රේ ‘මම අල්ලන්නද​? යන ප්‍රශ්නය මන්ත්‍රයක් ජප කරන්නාක් මෙන් හීන් හඬින් නැවත නැවතත් කියවන්න​ විය…ඔහුට නොදෙවෙනිව ‘එපා…එපා…මන්ත්‍රය මාද ජප කරන්න වුයෙමි…එහි හුලං මිසක් ශබ්දයක් නම් තිබුන්නෑහ්…මගේ ඉන පිරිමදිමින් සිටී ඔහුගේ අත් ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් මගේ ශරීරයේ ඉදිරිපස වෙත රූටා ගිහින් මගේ ශරීරයටයි බිත්තියටයි මැදි වී තෙරපී සිටි මගේ ක්‍ෂීරවත් කලාපය ග්‍රහනය කරගත්තෝය​… පසුව ඒවා පිරිමදින්නත් මිරිකන්නත් වූවෝය​…දිය රෙද්ද මතින් වුවත් මගේ ඒවා මිරිකන්න වූ ඔහුගේ අත්වල ඇති රළු බව මට හොඳටෝම දැනිනි…එම ස්පර්ශයෙන් ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් මගේ ශරීරය උනුසුම වැඩි​ වන්නට පටන් ගත්තේය​…ඔහූ ඒ දේ කරන අතරේ බිත්තියටයි ඔහුගේ දරදඬු ශරීරයටයි මැදි වී සිටි මගේ පසු පස දෙබෑව අතරින් ඔහුගේ පොරෝ මිට ඇනෙන්නට සැලැස්විය​…එවර එම පොරෝ මිට පෙරටත් වඩා විශාල වී ඇති බවක් මට දැනිනි…මගේ ඒවා පිරිමදිමින් සිටි ඔහුගේ එක අතක් එකවරම මා වසා සිටි දිය රෙද්ද උදුරා දැම්මේ​ මගේ ඇඟ සීතල කරමිනි…

ඔහු කල ඒ දෙයින් මං දැන් සිටින්නේ නිර්වස්ත්‍රව මගේ පසු පස සම්පූර්නයෙන්ම ඔහුට නිරාවරනය කර ගනිමිනි…මගෙන් අන ලබන, මට සේවය කරන, දෙකට නැමී නමස්කාර කරන පහත් කුලේ එකෙක් මගේ අකැමැත්තකින් තොරවම​ නූල් පොටක් නැති මගේ ශරීරය බලා රස විඳින්න විය​…ඒ සමඟම බිත්තියට මුහුනලා මුහුන වසා සිටී මා නොදුටූ ඔහු කල යම් දෙයකින් ඔහුගේ පොරෝ මිට මගේ කලවා දෙක අතර ආවරනයකින් තොර​ ගෑවෙන්න​ විය​…මා කලින් දුටු අලියාගේ හොඬවැල මට නැව​තත් මැවී පෙනෙන්න විය…ඒ මදිවට එයින් පිටවුනු යම් ද්‍රාවනයක් මගේ කලවාවල තැවරෙන්නත් විය​…’අම්මෝඕඔ…ඒකේ මහත​…ඒක නම් පොරෝ මිටක්මයි…ගැහැණුන්ගේ උපමාව වැරදි නෑ’ මට සිතිනි…එය මගේ කලවා අතරේ ඇනෙන අවස්තාවේ, එහි මුලේ එය වටා ඇති ඔහුගේ කුඹුර​, රඹුටන් ගෙඩියේ පිට​ පොත්තක් ඇනෙන්නාක් මෙන් මගේ පසු දෙබෑවේ ඇනෙන්න වීමෙන්, මෙලෝ රහක් නොදන්නා මෝකුන්ගේ ඔය කලාපය සත්තු සර්පයෝ ලගින​ මහ මූකලානයක් වගේ ඇතියි ලෙස සිතා සිටි මගේ මතය, නිවැරදි කළේය…දැන් දැන් අප ශරීරයන් එකින් එක ගෑවිලා එක්වෙලයි තියෙන්නේ…මා පෙර​රවරුවේ විඳී ඔහුගෙන් හැමූ ඒ නුරුස්සන දුර්ඝන්දය දැන් ඔතන නැත…ඒ වෙනුවට ඔහුගෙන් හැමුවේ සබන් සුවඳ මිශ්‍ර ධූලක​+දහදිය මිශ්‍රිත අමුතුම සුවඳකි…සුවඳකි?…???…ඔව්…එය සුවඳක් මිස ගඳක් නම් නොවෙයි…මා එය ප්‍රිය කලෙමි…???…ඔහුගේ කලින් තිබුනු ඒ ඝන්දය යටපත් වුනේ කෙසේද යන්න මට ලෝ මහා ප්‍රෙහෙළිකාවක් විය​…’කලින් ඔහු ලඟ ගඳක් තිබුනමද​? තිබී, ඔහු නාලා ආපු නිසා එය නැති වෙලාද? මා රාගයෙන් ඇවිස්සී සිටින නිසා එය යටපත්වෙලාද​? නැත්නම් ඔවුන් ගැන මට තිබූ පිළිකුල නිසා මට ඇති වී තිබූ මනස්ගාතයක්ද​? ප්‍රශ්න ගොඩක මා මැදි වී පිළිතුරු සොයන්න වූයෙමි. මේකටත් අර පොරෝ මිටට වගේ පරීක්‍ෂනයක් තියන්න වෙයිවත්ද කියලත් මට සිතිනි…farzanaමා කල්පනාවේ වැටී සිටී ඒ මොහොතේ ඔහුගේ අත් දෙක නිර්වත් මගේ ශරීරයේ අඟලක් අඟලක් පාසා පිරිම​දින්න විය​…මාව සම්භාහනය කරන්න විය​…රළු අතකින් දෙනු ලබන ඒ සම්භාහනය මට දිව්‍ය සැපක් විය​…ඔහු මගේ ශරීරය පසු පසින් ඉඹින්න විය​…ඔහුගේ උනුසුම් වූ ඒ ඉඹිල්ල මගේ ශරීරයට අමුතූම සතුටක් ගෙනත් දුන්නේය​…ඔහු මාව ඉඹින ගමන්ම ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් පහත් වන්නට විය​…ඔහු දැන් ඉන්නේ මගේ පලල් වූ පසු පෙදසේ දැබෑවන් අසලය​… එවා බෙදන ඉර ඔස්සේ තම ඇඟිල්ල රැගෙන ගියේය​…මික මිරික අත අරින්න විය​…ඔහු ඒ දේ කරේ හරියට රොටියට පිටි අනනවා වගේයි…ඔහු තම අත්වලින් මගේ පලල් වූ දෙබෑවන් සම්භාහනය කරන්න විය​…පසුව​ ඔහු තම මුහුන එහි ඔබාගන්න විය​…ඔබාගෙන ඉඹින්න විය​…ලෙවකන්නත් විය​…උනුසුම් වූ ඔහුගේ දිව ගැටීමෙන්  විදුලි කම්පනයට ලක් වී ඇති මගේ ශරීරය තව තවත් විදුලියාරූඩ විය​…එයින් ඔහු සෑහීමට පත් වූ බවක් මට නොපෙනුනි…ඒ නිසාම​ ගුණපාල මට ප්‍රතිවිරුද්දව සිටින ලෙස හැරී, නිදහස් ලෙස තම කකුල් දික්කර පහසුවට බිම ඉඳ ගෙන​, එකට යාවී තිබුනු මගේ දෙකකුල් ඇද පලල් කර, ඒ අතරින් තම මුහුන ඔබාගෙන​, කලවා අතර මැදි වී ඇති මගේ ඒ තෙත් කලාපය වෙත එන්න තැත් කළේය​…එතැනට පැමිනි ගුණපාල තම මුහුන වදින නොවදින තරමට එතැනට ගෙනාවත්…ඔහුගේ උනුසුම් හුස්ම එතැනට නිදැල්ලේ පතිත වුනත්…තම මුවෙන් එය ඩැහැ ගැනීමට නම් ඔහු අපොහොසත් විය​…එයින් ගුණපාල තරමක භංගත්වයත පත් විය​…

නමුත් එයින් නොපසුබට නොවූ ගුණපාල බිත්තියට හේත්තු වී මුහුන සඟවාගෙන සිටි මාව දහයියා උරයක් උස්සනවා සේ පහසුවෙන් එකවරම උස්සා අසල එලා තිබූ වී පුරවන්න ගෙනා තිබූ හිස් උර මත පෙරලා ගත්තේය​…ඔහු ඒ දේ කරේ කිරි පෙවීම සඳහා තම දරුවාව ඇඳට දමා ගන්නා මවකු මෙන් පහසුවෙනි…පසුව උපන් ඇඳුමින් ඉන්න මගේ දෙකකුල් විවෘත කර ඒ අතරට එන්න ඔහු සැරසුනේය​…නොඉවසිල්ලෙන් මා තුලට එන්න තැත් කරමින් සිටී ගුණපාල එකවරම නැවතුනු බවක් මට දැනුනි…ඔහු  විරාමයක් ගන්න විය​​…මට එය ඕනම වූ අවස්තාවේ ඔහු එය දිගටම නොකර නැවැත්වූවේ මොකටද කියා මට නොතේරිනි…ඔහුගේ උනුසුම් හුස්ම නැවතත් ඒ මත පතිත වෙනවත් මට දැනුනු නමුත් ඔහු එතැනට නොඑන්නේ ඇයිදැයි මට නොතේරුනි…ඇඹරෙන්න වූ මා ‘ග්ගුණපාආඅලලල​’ කියමින් ජවනිකාවේ ප්‍රතම වතාවට මගේ වචන අවදි කළෙමි…ඔහුව අතින් අදින්නත් පෙළෙඹුනෙමි…’ඔයා මොනවද කරන්නේ? එන්නේ නැතිව​’ ඒක වචනයෙන් ගුණපාලව​ අමතන්න පුරුදුව සිටී මා බහු වචනයෙන් අමතන්න වුයෙමි…’අනේ රත්තරන් මං ගාවට එන්න’ එවර ‘පද්දා’ මට ‘රත්තරන්’ විය​…’කොහොමද අවස්තාව මිනිසා වෙනස් කරන හැටි’ යටිසිත මගේ සිතට කටුවකින් අනින්න විය​…ගුණපාලගේ පසුබෑමට හේතුව​ නොතේරී අසහනයෙන් පෙලෙන්න වූ මා, ඔහු තම ඇඟිලිවලින් හා සම්පූර්න අත්ලයින් එම ප්‍රදේශය​ ආසාවෙන් පිරිමදින්න වූ විටයි, ගුණපාලගේ හදිසි පසු බෑමේ කාරනය මා තේරුම් ගත්තේ…ඔහුගේ ඇස් විශ්මයෙන් පිරී තිබුනු බවත් මා දැක්කෙමි…ආයේ දෙකක් නෑ, ඒ ඔහු මෙවන් එකක් දකින පලමු අවස්තාව මෙය විය යුතුයි…farzanaජීවිතේට බ්ලේඩ් තලයක් ජීවිතේට​ දැකලා නැති කලු ගැහිචචි කරවල කූරී වගේ ඒවාම දැක පුරුදුවෙලා ඇති ගුණපාලයාට රෝස පැහැට​ තෙල්වන් තටිස්සමක් මෙන් දසුන් දෙන මගේ එක දැකීම කම්පනයක්…අනික, නාලා ඇඟවත් පිහින්න බැරි වුනු එකේ ගඳ සුවඳ ගැන ආයේ කතාවක් නෑනේ. ඒකයි ඔය​…ම්ම්ම්ම්ම්…හිතනකොටම තිබ්බේ එහෙනං…ගුණපාල තම උනුසුම් දිව එයේ ආවඩනය​ නොඉවසිල්ලෙන් මග​ බලා සිටී තෙත් වී ඇති මගේ ඒ අධි ආරක්‍ෂිත කලාපයේ තැන්පත් කලේය​…ඔහු එය තුලට ආවේද වට වන්දනාවේ ගිහිනි…වට පිටාව තම දිවෙන්ම සුද්ද පවිත්‍ර කරමින් එතනට ආ ඔහු එය රස කරන්න වුයේ අයිස් ක්‍රීම් එකක් කන කුඩා ළමයකු සේ දිව ගාමිනි…කුඩා ළමුන් අයිස් ක්‍රීම් කන්නේ එයේ පැනි රසට නමුත් ගුණපාල මගේ කෑවේ ලුනු රසටයි…කෑවා විතරක් නෙවෙයි උරා බීවා…ඒ වනවිටත් තෙත් වී සල් මල් විලක් වෙලා ඇති මගේ එකේ ගුණපාලගේ දිව ගැටෙන හඬ චක්…චක්…චික්…චික්…චුක්…චුක්…ගා සංගීතයට​ අලුත් ගී පදයක් එකතු කළේය​​…එය ගී පදයක්ද තනුවක්ද වගක් මට නෝතේරිනි…​’ගුණපාලයා ඉතින් කොහොමටත් ගායකයා නේ’ මට ඒ අස්සෙත් කියවුනි…ඔතනින් ඔලුව උස්සා ‘ඔයා මොනවද කිව්වේ? ලෙස මගෙන් ඇසුවේ මං මුමුනපු දේ ඔහුට නෑසුනු නිසයි…’මුකුත් නෑ’ ලෙස තරවටු භාවයෙන් ඔහුට පිළිතුරු දුන් මා කටුවකින් ඇනුනාක් මෙන් දැනුනු අමුත්තක් නිසා කල්පනාවේ වැටුනෙමි…ඒ, ඒ වනවිටත්  ‘නෝනා’ නැතිවෙලා මං නිකම්ම නිකං ගුණපාලගේ ‘ඔයා’ වෙලා ඇති නිසයි…’මෙච්චර වෙලා, ආයේ උඹ මොන නෝනෙක්ද​’ යටිසිත ආයෙත් මට ටොකු ඇන්නේය​​…ගුණපාලගේ මුහුනේ ඇති දිනක​ කෙස් ගස් මගේ කලවා වල ඇනීමෙන් කිති ඇති වීම නිසා මා ආයේමත් පිටියට ආවෙමි…farzana‘ඔහ්හ්හ්…’ගුණපාල පීනනවා’ ලෙස සිතූ මා මගේ ඇඟිවලින් මගේ බනිස් ගෙඩිය​ තව තවත් විවුර්ත කර පලල් කර​ දෙමින් ගුණපාලට එය තුල කිමිදෙන්න​ මා පහසු කර දුනිමි…මා ඒ දේ කරේ මට එය උවමනා වූ නිසයි…ඔහු කිමිදෙන ගමන් එයේ දෙබිත්ති තම තොල් වලින් වැරෙන් අදින්නත් වූයේ තරමක පලල් වූ රබර් පටියක් අදින ආකාරයටයි​…එහි වූ මගේ මොට්ටුව තම කටේ දමා උරන්න වූයේ දිවගින් පහුරු ගාන සීනි බෝලයක් ගානටය…ආගම හරි හැටි නොදන්නා මුස්ලීමුන් ඒ මොට්ටුව ළදරු කාලයේ දීම ගැහැණු දරුවන්ගෙන් ඉවත් කර දාන නමුත් මගේ දෙමා පියන්ට පිං සිද්ද වෙන්න මගේ එක​ ඒ හැටියටම තිබුනි…කෙසේ වෙතත් ගුණපාලට බැහැල​ ක්‍රීඩා කරන්න මගේ එක හොඳ ක්‍රීඩා පිටියක් විය​…ඔහු එය කරන අතරේ තම අත්වලින් මගේ පසූ බෑවන් දෙක මිරිකන්නත් විය​…පසුව අත් දෙක එතනින් අරන් නැවතත් මගේ ක්‍ෂීර කලාපයට​​ ගියේය​…ඔහු ඒවා නැවතත් මිරිකන්න පටන් ගත්තේය​…එහි ඇති මොටයන් දෙක තම ඇඟිලිවලින් පිරිමදින්නත් විය​…තෙත් කලාපයෙන් ඉවත් වී ඉහලට පැමිනි ගුණපාල මගේ ක්‍ෂීරවන් දෙක ඩැහැගෙන රස කරන්නත් විය​…ඒ කරන අතරේ තම පොරෝ මිට මගේ තෙත් කලාපයේ තියා හූල්ලන්නත් විය​…එය මගේ ක්‍ෂීර ගෝලයන් දෙකට ගෑවෙන නොගෑවෙන තරමටම දික් වී තිබුනි…මොහොතක් ඔහොම ඉඳී ගුණපාල​ මගේ උදරාශ්‍රිත ප්‍රදේශය ඉඹින ගමන් නැවතත් ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් මගේ තෙත්වන් කලාපයට රූටා ගිහින් එතනම පදිංචි විය​…දැන්නම් මම ඉන්නේ ඉවසන්න බැරි තත්වයේය​…ඔහු මට නොයෙකුත් දේ කළේය​…පසුවෙන්න පසුවෙන්න ඔහු මොනව කලාද කියන්න මට සිහියක් නැති විය​…මා හිටියේ මේ ලෝකේ නෙවෙයි…මගේ ශරීරයට ගුණපාල විසින් දෙනු ලබන සැප නිසා මා මේ ලෝකයෙන් තුරන් වී ගිහින් ටිකක් වෙලා…ගුණපාලට කෙසේ වෙතත් ඒ වනවිට මට වෙන්න ඕනේ දේ වෙලා…මගේ විල පිටාර ගලන්න වීමෙන් මට එය තේරුනී…farzanaඑකවරම යමක් සිහියට ආවාක් මෙන් ගුණපාලව තල්ලු කරමින් නැගිට ගත් මා, මගේ එම ක්‍රියාවෙන් අන්ද මන්ද වී, සිමෙන්ති පොලොවේ මුනින් අතට වැටී සිටි ඔහුගේ ඇඟට ගොඩ වී පපුවේ ඉඳගත්තේ අශ්වයෙක් පිට නැගගත් රෝහකයෙක් මෙන්‍ය​. පසුව මා ඒ දේ කළෙමි…ඒ ඒ වනවිට මම ‘නෝනෙක්’ නොවී ඇති නිසයි. අනික,​ මා ඒ දේ නොකලා නම් කතාවට මා කරන​ මහ අසාදාරනයක් වේවි…කතාවේ මාතෘකාවත් තේමාවත් දෙකම​ එයම වූ නිසාවෙනි…ඔව්…මං එය මගේ අත් දෙකින් ආශාවෙන්ම අල්ලා ගත්තෙමි…වැස්මක් සහිත එකක් මා මුල් වරට දකින නිසාදෝ මා එය කුතුහලයෙන් යුතුව නරඹන්න වුයෙමි… එය හා එය වටා මා සිතා සිටී ලෙස නැතුව පිරිසිදුවට තිබුනි…එහි අවට කීවාක් මෙන් රඹුටන් පොත්තේ කෙන්දට වඩා දිගට නොතිබුනි…අල්ලා සෙලෙව්වෙමි…එය ඒ තරම් ලොකුයි…වට කර ඇල්ලු මගේ ඇඟිලි නොගෑවෙන තරම් ලොකුයි…මගේ වැලමිට වෙනකං දිගයි…මං ඒක ආසාවෙන් පිරිමැද්දෙමි…අත් දෙකින්ම සෙලෙව්වෙමි… අරක…මේක…හැම එකක්ම කළෙමි…ගුණපාලගේ පපුව මත තබාගෙන එයට ඇලෙන්නම තබාගෙන ඉන්න මගේ තෙත් වී ඇති පහත ප්‍රදේශය ගොලුබෙල්ලෙකුගේ පොලොවේ ඇලී ඇති ශරීරයක් මෙන් ඔහුගේ පපු ප්‍රදේශය සීතල කරවමින් ඇලී තිබුනි…මා ඒ මේ අත ලිස්සන්න වීමෙන් එක්තරාවූ චික්…චික්…හඬක්ද නිකුත් කළේය​…

 

කරන දෙයක් කරන්න ඉඩ දීලා ගුණපාල පාඩුවේ නිදාගෙන ඉඳ තම හාමිදුව තමන්ගේ එකට කරන දේ බලා රස විඳින්න විය​…ඔහු මගේ ඇඟ පිරි මැද්දේය​…ඉස්සරහට අත දාලා මගේ අර දෙක පිරිමැද්දේය​… මොටු දෙක ඇඟිලි ගෑවේය​…ගුණපාලගේ එක වසාගෙන සිටී එම වැස්ම​ මා පහත් කළේ හිරට ඇඳී කලිසමක් කකුලින් පහත් කරන ආකාරයටයි…එහි බල්බය​ තෙත් වී දිලිසෙමින් තිබුනි…එහි මුඛයෙන් පිටවෙන සුදුවන් කෙටි ද්‍රාවනයක් බිංදු බිංදු ලෙස මතුවෙනවා මට පෙනිනි​…වැස්ම ඉවත් නොකර ඇති ඒවායින් නොරුස්සන දුර්ඝන්දයක් හමන බවක් මා අසා ඇති නමුත් ඒ බවක් මට නොදැනුනේ ගුණපාල මේ කාර්‍යයට ඇවිත් ඉන්නේ නෑමකින් අනතුරුව නිසාදෝ නැත්නම් මා අධික රාගයකින් ඇවිස්සී සිටි නිසාදෝ බවක් මට නොතේරිනි…මට කෑදර කමක් දැනුනි…මා එය වෙත පාත් වුයෙමි…මගේ දිව අගින් එය රස කළෙමි…වෙනසක් නෑ එයත් ලුනු රසයි…එය වටේටම දිව ගෙන ගියෙමි…එය දැන් පිරිසිදුයි…ටිකින් ටික එය මගේ කට තුලට ඔබා ගත්තෙමි…එයේ බල්බය​ මගේ කට පිරෙන්නම තිබුනි…ඉරුවෙමි…රස කළෙමි…බිව්වෙමි…උගුර තෙක්ම ගත්තෙමි…උගුරටම​ වැදුනත් එයින් තව දෙගුනයක් එලියේ තිබුනි…

ගුණපාල මාව ඇකෙන් උස්සල මගේ එක ඔහුගේ කටට එන පරිදි තියා ගත්තේය​…ඔහු නැවැතත් මා තුල කිමිදෙන්න වුයේය​…අපි දෙන්නට දෙන්නා ඕවා හැකි තරම් බෙදා ගත්තෙමු…මගේ දෙවෙනි එක වෙනකම්ම බෙදාගත්තෙමු…ඔව් නැවැතත් ගුණපාල තෙත් විය​…මගේ ඒවා නිසා ගුණපාලගේ මුහුන තෙත් විය​…මම ඔහුගේ ඇඟ මත වාරු නැතුව වැටුනෙමි…ගුණපාලට තේරිනි…ඔහු නැගිට මාව උස්ස ගත්තේය​…උස්සා අසල අට්ටි ගසා තිබුනු වී පුරවපු උර වෙත මාව රැගෙන ගියේය​…එහි තමාගේ උසට සරිලන තැනක මාව මුනින් අතට හාන්සි කළේය​…මගේ කකුල් පලල් කළේය​…ඔහුගේ පොරෝ මිට ඒ අතරට රැගෙන ආවේය​…ඔහු කරන්න යන දේ මට තේරිනි…මට බයක් සිතිනි…ඒ ඔහුගේ එක මගේ උගුරටත් ඇනේවිදෝ යන බියයි…එය ඒ තරම් දිගයි…ඔහු ලැහැස්ති විය​…මට ඔහුව නවත්වන්න හෝ වලක්වන්න ශකතියක් නැත​…නවත්වන්න හෝ වලක්වන්න නෙමෙයි මට උවමනා වෙලා තියෙන්නේ…මට උවමනා වෙලා තියෙන්නේ එය මා තුලට දමාගෙන මගේ එක පැලෙනකම් ගස්ස ගන්නයි…ඒකෙන් මගේ උගුර දන්ඩ බිඳුනත් කමක් නෑ…මගේ ඇස් මලානික වී තිබුනී…මා සිටියේ නිදිබර ගතියකින් වාගේ…අවසන් සවාරියට මා ලක ලැහැස්ති වෙලා සිටියෙමි…මගේ කකුල් දෙක උඩට උස්සලා ඔහු වැරෙන් අල්ලා ගත්තේය​…ඔහු පලමුව තම මොටේ විවෘර්තව ඇති මගේ කුහර විවරය තුල තිබ්බේය​…ලැබෙන්න යන සැප ගැන සිතා මගේ ඇස් සතුටින් පිරී ඉතිරී තිබුනි…farzanaඑකපාරටම​ නින්දෙන් අවදි වූවෙක් සේ මා ගුණපාල අමතා ‘ඔයා කීවේ එහෙනං එක පාරයි අල්ලන්න ඕනේ කියලා’ මා ඔච්චමින් ඇසුවේ ගුණපාලව අපහසුතාවට පත් කිරීමටය​…ආආහ්හ්හ්…ඔහොමද කිව්වේ…ඔව්ව්ව් නේඒඑ…එහෙනං මං…ඔයාට එපා නම්…එපා කියනවනම් මම යන්නම්’ කියා මා ඇතුල තිබූ තම මොටේ පිටට අරන් ගුණපාල​ මා දෙස බලන්න වුයේ ප්‍රශ්නාර්ත ලීලාවෙනි. ‘මොන එහෙකට ඔය ප්‍රශ්නය මා ඇසුවාදෝ’ කියා පසුතැවිලි වන තත්වයකට ඔහු මාව පත් කළේය​…’චික්කේයියියා…මෙච්චරක් එකක් වෙලා, එතෙන් දීත් මං මේකාට පරාදයි’ ලෙස සිතා මා පසුතැවිලි වන්නට වුයෙමි…ඉදිරියට කරන යමක් ඇත්නම් එය කෙරන්නේ මගේ උවමනාවට​ නිසයි ලෙස තත්වය කනපිට පෙරලුනි…’හොඳ වැඩේ’ යටි සිත මට නැවතත් ඔච්චම් කරන්න විය​…’මොනවද කියන්නේ? මදිවට ගුණපාලත් මගෙන් ඔච්චමින් ඇසීය​​…ලැජ්ජාව නිසා කර කියා ගත නොහැකිව ඔහු දිහා බලාගෙන සිටින්න විමි…ඔහු දාන පාටක් නෑ…ඔහු ඒ ප්‍රශ්නාර්ත ලීලාවෙන්ම මා දෙස බලාගෙන සිටියේය​…තිබුනු අසහනය මගහරවා ගන්න මයිල්වලින් පිරුනු ගුණපාලගේ පපුවට මා තඩි බාන්න ගත්තෙමි…ගුණපාල මා දෙස බලා හිනාවු වනම සිටියේය​…මගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා ගියේය​…’දාපන් පාදඩයා ඇතුලට​’ කියා මා යක්‍ෂාවේශ වුනිමි…ඔහුගේ තිබුනු ඔක්කල්ල හිනාවෙන් මා දෙස බල්ලගෙනම ජයග්‍රාහී ලීලාවෙන් ගුණපාල නැවතත් මට ඇතුල් විය​…ඔහු එය ටිකින් ටික ඇතුල් කර එයින් තුන් කාලක්ම මා තුලට බැස්සුවේය​…පද්දන්න ඇරඹුවේය​…වේගය ටිකින් ටික වැඩි කළේය​…වේගය අසුර​ තලයට පැමිනියේය​…මගේ ඉහල ඇති දෙක වේගය දරාගන්න බැරිව එහේ මෙහේ පැද්දෙන්න විය​…farzanaමගේ කකුල් හොඳට විවුර්ත කර දෙමින් කුප්‍රකට පද්දා මට පද්දන එක ම්ගේ ඇස් දෙක ලොකු කරගෙන මා බලා සිටියෙමි…මගේ ඇකේ උස්සමින් ඔහුට විරුද්ද දෙසින් මාද පද්දන්න වුයෙමි…’ගැහැණියෙක්ගේ තරම !’ කියවපු අය මා ගැන දන්නවත් ඇතිනේ…පද්දා තම ගෑණිට පද්දන ආකාරයෙන් නිදහසේ, තම හාමිදුවට පද්දන්න විය​. ඒ දසුන බලාගෙන මුල්ලක ඉඳන් යටිසිත වැලපෙන්න විය​…මම කටින් හුස්ම පිට කලෙමි…මට දත් මිටි කැවිනි…මගේ දෙකකුල් ඉස්සී ගුණපාලගේ බෙල්ලේ දෙපැත්තේය​…මගේ දෙකලව ඔහුගේ ශක්තිමත් අත්වල ග්‍රහනයේය​…මගේ සියළු පාලනය දැන් ගුණපාල අතේය​…ඔහුගේ ශරීරය මගේ පස්ස ගාතයේ ගැටෙන එක මට හොඳ හැති දැනිනි…එහෙනම්…ඔහු තමාගේ එක සම්පූර්නයෙන්ම මා තුලට බස්සලා…මට පුදුම හිතුනේ එය මගේ උගුරේ නොඇනුනු නිසයි……එච්චර දිග එකක් මගේ ඇතුලේ? මගේ එක ඉරෙයි වත්ද​? ඉරුනත් කමක් නෑ…ගහන එක ඉරෙන්නම වුනත් ගහපු දෙන්…සැප වැඩිකම​ට​ද කොහේදෝ එවර මං මුමුනන්නත් ගත්තෙමි…අනේ…අනේ…අනේ ගුණපාලා ගහන්න​…තව ගහන්න​…වේගයෙන් ගහන්න​…අනේ  මට ගහන්න මගේ පන​…??? පන?…’කලින් රත්තරන් වූ පද්දා එවර උඹේ පන’ ත් වී ඇති බව ආයෙත් යටි ටි සිත මට විරිත්තන්න විය​…’පලයන් යකෝ යන්න මේ අස්සේ මට බන කියන්න එන්නේ නැතිව, ගුණපාල වසවර්තියා නම් මේකා ඊට හපන්, මාව ලැජ්ජා කරන්නමයි බලන්නේ’ යටි සිතට මා බැන වදින්න වුයෙමි…ගුණපාලගේ මුල මගේ පස්ස ගාතේ ගැටෙන කොට එතැනින් නික්මෙන චක්…චක් ෂබ්දය නැවත වාරයක් මගේ නික්මීම සනිටුහන් කළේය​…ඒ ජවනිකාවේ මගේ තුන්වෙන නික්මීමය​…ඒත් ගුණපාල තව ගහනවා…’පුරුද්ද​’ මට කියවිනි…ගුණපාලගේ පුරුද්ද පොල් ලෙලි ගෑමෙන් පමනක් නොව මේ අංශයෙත් ඉහලටම තිබුනි…

ගුණ​පාල මට ගහන ගමන්ම මා දෙස පාත් වි මගේ මුව ඩැහගන්න උත්සාහ කලේය​…මා මොනව කළත් ඕකෙක්ගේ කටක් මගේ කටේ වදින එකට අකමැති වූ මා මගේ මුහුන අහකට ගන්න තැත් කළෙමි… ඔහු අතෑරියේ නෑ…ඔහු වැර යොදා උත්සාහ කළේය​…මගේ බලවත් අකමැත්ත නිසා මගේ මුඛයට එන්න ඔහුට බැරි විය​…ඔහුගේ මුහුන තරමක් වෙනස් විය​…තරහක් ඇතිවුනු බවක් පෙනිනි…’දීපන් යෝදියේ කට​’ ගුණපාල මට තරවටු කරන්න වුයේ ‘නෝනා’ කෙසේ වෙතත් බහු වචනෙට එහා ගිහින් ඒක වචනයෙන් සුකුමාල වූ මාව යෝදියෙකුත් කරලයි…යටි සිත මට හූහූඌ තියන හඬ මට ඇ සිනි…බිරාන්ත වී අසමබරව සිටී මාව​ තම​ ගල්වන් ශරීරයට හිර කරමින් බලෙන්ම ගුණපාල මගේ මුව ඩැහ ගත්තේය​…කර කියා ගන්න බැරිව මා ලතවෙද්දී මගේ මුඛය​ ඩැහගෙන මගේ තොල් ඉරුවේය​…කොටියෙකුට අසු වූ මුව පැටික්කියෙක් මෙන් මා ඔහුට මගේ මුව දීගෙන සිටියෙමි…මා බෙහෙවින්ම පිළිකුල් කල, අසලකවත් ඉන්නවට මා අකමැති වූ ගුණපාලගේ මුඛයෙන් නික්ම වූ යෝත්තර​, මගේ මුඛයට විත් මගේ ඒවා සමඟ මිශ්‍ර වී උගුර දිගේ ගොස් මගේ ශරීර ගත විය​…ඔහුගේ මට තිබුනු ආශාවටම මගේ තොල් සපා කෑවේය​…ගුණපාල කොපන වෙලා මට කරාද මං දන්නෑ මා හිටියේ නින්දෙන් මෙනි…ඔහුගේ වේගය තව තවත් උග්‍ර විය​…ඔහුට දහදිය දාන්න විය​…ඒවා මගේ මත වැටෙන්න විය​…ඔහු තම වේගයේ උපරිමයට ගියේය​…දැන්නම් හරීයි කියා මට සිතිනියි…ඔහුට දිග හුස්ම පිට විය​…ඔහු මුදා හරීයිද​?…මට බය සිතිනි…මීට එහා ඔහුට ඔය දේ කරන්න මං ඉඩ දුන්නොතින් මට පද්දෙක් බිහි කරන්න වන බව මට තේරිනි…ඔහුට නං ඕක ගානක් නැති බවත් මා දන්නවා…ගමේ ඔහුගේ දරුවෝ කී දෙනෙක් ඉන්නව ඇත්ද කියලත් මට සිතිනි…මගේ මුළු වැරම යොදා ඔහුව තල්ලු කළෙමි…farzanaමගේ අත් දෙකෙන්ම ඔහුගේ පොරෝ මිට මගෙන් එලියට ඇදලා ගත්තෙමි…අන්න මෙන්න තිබිය දී අමාරුවෙන් එලියට ආ ඔහුගේ පොරෝ මිට, මගේ අතේ තිබිය දීම,​ පයිප්පයක් ඇරියාක් මෙන්ද, ෂැම්පෝ බෝතලයක් හැලුවාක් මෙන්ද, කැටිවන් කැරි මගේ උදරය පුරා තැනින් තැන  බිංදු බිංදු ලෙස​  හලන්න විය​…ආආආහ්හ්හ්හ්හ්…ගා ගුණපාල ශබ්ද නගා තම ආතතිය පිටකරන්න විය​…ගුණපාලගේ ඒ පලමු වතාව වූ නමුත් මට ඒ වනවිට තුන් වතාවක් පමන වෙලා මගේ විල ඉතිරී දරුනු ලෙස පිටාර ගැලී තිබුනි…මගේ අත් දෙකින් ඔහුගේ පයිප්පේ තව තවත් හොල්ලමින් සියල්ල මගේ මගේ බඩ උඩම හැලෙන්න මා සැලස්සූවෙමි…බඩේ හැලුනු ඒවා ඇදී ගිහින් වී ගෝනිය මත වැටී ගෝනිය තුලට කිඳා බහින්න විය​…මට දිග හුස්මක් පිට විය​…ගුණපාලටත් එයම වී තෙහෙට්ටුව නිසා ඔහු මාව බලා ගත්තුවනම ඔහේ හිටියේය​…ගුණපාල මගෙන් අයින් වුනේ කාලයක් පුරා තම හිතේ තෙරෙපුනු බලවත් ආශාවක් සාර්තකව සපුරාගත් සතුටින් වන අතර මා වී උරයෙන් බැස ගත්තේ මා අසමාන්‍ය ලෙස නොරිස්සූ පද්දෙක්කු සමඟ කැමැත්තක් ඇතුවම සැතපීමෙන් ඇතිවූ බලවත් ලැජ්ජාවෙනි …

farzana

ගුණපාලව මා ඒතරම් නොරිස්සුවේ ඔහු පහත් කුලේ එකෙක් නිසාමද​…මා නොදැනීම​ඔහුට මා ආකර්ශනය වී අර මිදී කන්න බැරි වූ නරියා වගේ මගේ මාන්නය නිසා එය කියා ගන්න හෝ පිට කරගන්න බැරිව මට ඇති වී තිබූ ආතතිය නිසාද…නැතහොත්, බිත්ති හතරකට කොටු වී ඒකාකාරී ජීවිතයක් ගත කරන මා නිදහසේ තමන් කැමැති පරිදි ජීවත් වන ඔහුව දකිද්දී මට තිබුනු ඉරිසියාවද කියා මට නොතේරිනි…කෙසේ නමුත් සිදු වූ මේ දෙයින් එය තරමක් මග ඇරී ඇති බවත් මට දැනිනි…ආආඅහ්හ්හ්…ඇත්තමද​?…මෙයින් වෙන පලවිපායත් ඉස්සරහට උඹ විඳපන් එහෙනං’ ඒ මගේ යටි සිතයි…මා මේ දේට පොලොඹ්වා කූප්‍රකමව වතාවරනය සැලසූ මගේ ‘සිත’ හිස පහත් කරගෙන සිටියේ…එයින් කල්පනාවට වැටුනු මා වහා නැගිට මගේ දිය රෙද්ද ඔතාගෙන නැවැතත් ලිඳට දිව්වේ අසල හිටී ගුණපාලගේ මුහුනවත් නොබලාය​.

  1. #1 by danaya on 2014 අගෝස්තු 10 - පෙ.ව. 9:51

    Ela kathava.. digatama liyapan..😀

  2. #2 by CHARITH YAPA on 2014 අගෝස්තු 11 - පෙ.ව. 9:36

    Got it (පර්සානා ගේ වත්තේ පොල් කඩපු හැටි
    )

  3. #3 by dilshan on 2014 අගෝස්තු 11 - පෙ.ව. 9:52

    kathawa hodai bara tok wade degatama liyanna

  4. #4 by nirma on 2014 අගෝස්තු 11 - ප.ව. 4:06

    ahh gunapalaaaaaaaaaaaaaa ahhhh dann danna dala Gahanna
    mwa maranna gunapalalaaaaaaaaaaaa
    ahhhhaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
    mawa maranna guna

    nirmali.gm@gmail.com

  5. #5 by sadaruwan perera on 2014 අගෝස්තු 12 - ප.ව. 12:27

    එළ මචන් නියමයි මම කියවපු හොද කතාවක්……. දිගටම යං

  6. #6 by pakaya on 2014 අගෝස්තු 29 - ප.ව. 12:00

    marai ahh.. supiri

ලබාදෙන්නකෝ ප්‍රතිචාරයක්

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )